บทที่ 163 ปรมาจารย์ค่ายกล

ท่านเทียนเล่อจู่ๆ ก็รู้สึกถึงอันตราย

นางถอยหลังอย่างรวดเร็ว

จากนั้นนางก็เห็น กิ่งไม้กิ่งหนึ่งฟาดลงตรงที่นางเพิ่งยืนอยู่อย่างแรง

นางหลบไม้นี้ได้อย่างง่ายดาย แต่ไม่มีสีหน้ายินดี

เพราะรอบกายนาง ต้นไม้ยักษ์ในป่าเหล่านั้น ต่างยืนขึ้นจากพื้น บนตัวต้นไม้แต่ละต้นเปิดตาต้นไม้ขึ้น กิ่งไม้และเถาวัลย์ปริมาณมาก กางเขี้ยวอ้าเล็บพุ่งใส่นาง