บทที่ 190 อ้าท้องบำเพ็ญ

หานหย่วนอดยิ้มไม่ได้ นี่คือได้ของถูกแล้วยังขายเก๋อยู่ ของถูกที่ได้เปล่าๆ จะมาคิดเล็กคิดน้อยอะไร?

พร้อมกัน หานหย่วนเด็ดใบไม้ชิ้นเล็กจากใบไม้ของเจี้ยนมู่ เขาสังเกตเล็กน้อย รอยขาดของใบไม้ที่ฉีกเป็นครั้งแรก ฟื้นตัวไปครึ่งหนึ่งแล้ว ทำให้หานหย่วนวางใจสนิท กฎแห่งไม้ของเจี้ยนมู่สามารถผลิตใหม่ได้

ผ่านความสามารถการเคลื่อนย้ายมิติของเจี้ยนมู่เอง ส่งเศษกฎแห่งไม้เข้าสถานที่ลึกลับร้อยสมุนไพร แล้วส่งออกไปนอกสถานที่ลึกลับร้อยสมุนไพร พร้อมกันเปล่งเสียงที่คล้ายปลาวาฬยักษ์ออกมาอีกครั้ง

ปลาวาฬยักษ์รออย่างใจร้อนรอไม่ไหวมานานแล้ว เมื่อแสงสีเขียวจุดหนึ่งปรากฏ ก็อ้าปากใหญ่ กลืนแสงสีเขียวเข้าท้อง ส่งเสียงยินดี อารมณ์ขึ้นสูงมาก

ปลาวาฬยักษ์ไม่ได้กินอาหารอิ่มเช่นนี้มาหลายปี!