บทที่ 200 ลางสังหรณ์ของราชาปิงหลิง

ความคิดของเจี่ยฉีซินหมุนเร็วมาก เบิกตามองนักพรตทารกวิญญาณคนนั้น ส่งเสียงลับ "ตะโกนอะไร ท่านประธานสมาคมซ่อนตัวลึก ต้องการให้เจ้าตะโกนให้ทั่วฟ้ารู้รึ?"

"นี่..."

ราชาปิงหลิงตาหยี นางได้ยินคำว่า "สำนักเทพปฐพี" ก็อดนึกถึงผู้แกร่งปฐมเทพคนก่อนหน้าไม่ได้

"นักพรตยฺวิ๋นโหยว?" นางเอ่ย

นางพอเอ่ย คลื่นญาณจิตของนักพรตทารกวิญญาณร้อยกว่าคนบางคนก็ขยับวูบ