บทที่ 207 สภาพปัจจุบันของศิษย์สำนักเทียนเสิน

ร่างหานหย่วนชะงักเล็กน้อย ยิ้มร่า "ท่านพี่หยุน อย่าตึงเครียด ข้าไม่มีจิตชั่วร้าย"

หยุนเต้าคงสงบลง พูด "เดี๋ยวก่อน ท่านพี่ไม่ต้องรีบเรียก ที่ว่าเจ้าเป็นศิษย์สำนักเทียนเสินข้าหรือไม่ ยังต้องพิจารณา และข้าไม่ได้ตึงเครียด!"

หานหย่วนยิ้มเบา "ดูท่าท่านหยุนเข้าใจผิดบ้าง ข้ามาจากภายนอก ยังไม่รู้สภาพของเป่ยฮานโจว ท่านหยุนยินดีบอกข้าหน่อยไหม?"

หยุนเต้าคงพินิจหานหย่วน ในใจต่อตัวตนของหานหย่วน ก็ยังคงตั้งข้อสงสัย แต่ข่าวที่รู้กันทั่วไป เขาไม่ขัดที่จะเล่า

หยุนเต้าคงพูด "ที่นี่คือแดนพรสวรรค์แห่งหนึ่งของเป่ยฮานโจว — ป่าน้ำแข็งเชียนเริ่น ขอบเขตหมื่นหลี่ ในนั้นมีของล้ำค่า สมบัติ ยาวิญญาณมากมาย แน่นอน อันตรายก็ไม่น้อย เมื่อก่อนเป็นที่ที่ดีในการฝึกตนของนักพรต ตอนนี้ที่ศิษย์ในสำนักหลบซ่อนในนั้น ดึงคนของสำนักจิ่วซิงมาไล่ฆ่า ระดับอันตรายสูงขึ้นไปอีก ไม่เหมาะกับการฝึกตนของนักพรตทั่วไปแล้ว เจ้าถ้าเป็นคนของกลุ่มอำนาจอื่น รีบออกจากที่นี่เถอะ!"