บทที่ 237 การเกิดใหม่ของเจี้ยนมู่

"ใจเย็น ใจเย็น อย่าบวม!"

หานหย่วนสูดลมหายใจลึก ปลอบใจที่ตื่นเต้นของตัวเอง

"ข้าแค่ดวงวิญญาณแกร่งขึ้น ปฐมเทพแกร่งขึ้น ร่างกายยังเป็นจุดอ่อน พลังเวทยังบาง ขั้นยังต่ำ มหายานหรือซานเซียนตามใจ ก็ระเบิดข้าได้!"

แม้เตือนตัวเองไม่หยุด แต่มุมปากหานหย่วนยังคงอดยกขึ้น กดไม่ลง

ต้องเต็มครึ่งยาม เขาค่อยสงบลง แม้เขายังถอนหายใจเบาๆ "พูดอะไรว่าวิญญาณทองอมตะ ทำเอาข้าคิดว่าอมตะตรงๆ อายุหลายหมื่นล้านปี ก็ไม่ใช่อมตะ!"