บทที่ 290 บทลงโทษฟ้าไม่ใช่ ของขวัญฟ้าใช่

"เจ้านายระวัง ข้าจะมาช่วย!" เซียนหลินเห็นสายฟ้าเซียนพุ่งใส่อย่างรวดเร็ว รีบเข้าใกล้

หานหย่วนใช้มือเดียวตบเซียนหลินปลิว "หลบไป อย่าขัดข้ากลั่นสายฟ้าเซียนจื่อเซียว!"

เซียนหลินถูกตบปลิวไปไกล หันมามองหานหย่วนอย่างงงงัน เผชิญสายฟ้าเซียนจื่อเซียวต่อเนื่องสองสามร้อยสาย พุ่งเข้าหาไม่ถอย

สายฟ้าตกบนตัวเขาก็หายต่อเนื่อง เขาราวกับหลุมดำ กลืนสายฟ้าเซียนจื่อเซียวที่โจมตีเขาทั้งหมด

ตอนแรก เซียนหลินยังตึงเครียดบ้าง แต่ในไม่ช้า เมื่อพบว่าหานหย่วนไม่มีอะไรเลย มันเริ่มสงสัยว่าดวงตาตัวเองมีปัญหาไหม