บทที่ 292 จำนวนผู้เหินขึ้นที่เกินจริง

หนึ่งวันให้หลัง

อารมณ์ตื่นเต้นของฉินเหว่ยค่อยสงบ และพูดไม่ออก

เพราะเขาหาทั่วยอดเขาหลายแห่งใกล้ๆ ไม่เห็นเงาคนเลย ไม่ต้องพูดถึงคน สัตว์ก็ไม่มี ไม่ต้องพูดถึงสัตว์ แม้แต่หญ้าก็ไม่มี!

ที่ลมปราณวิญญาณของฟ้าดินเปี่ยมล้นถึงที่สุดเช่นนี้ ดันไม่มีสิ่งมีชีวิต ทำให้เขาเข้าใจไม่ได้จริง

เขาทำได้แค่หาที่ที่ลมปราณวิญญาณหนาแน่นที่สุดใกล้ๆ เริ่มวางที่บำเพ็ญของตัวเอง เปิดนาวิญญาณหลายไร่ ปลูกเมล็ดโอสถวิญญาณบางส่วนในถุงเก็บของลงในนา