บทที่ 300 เปลวมืดทำลายโลก

ซ่างกวานยฺวี้หันมาฉับพลัน เห็นหานหย่วนตามมาข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้!

มองฟ้าอีก เมฆเภทบทลงโทษฟ้าไม่หดอีก กลับขยายราวกับถูกยั่ว

ในชั่วครู่ ใบหน้าซ่างกวานยฺวี้ดั่งเถ้า เริ่มเสียดาย ทำไมรับงานนี้ ทำไมเสี่ยงลงโลก ทำไมเจอคนพิกลคนนี้

"เจ้าคือใคร? เจ้าไม่รู้อานุภาพของบทลงโทษฟ้ารึ? พวกเราถูกฟ้าดินจำกัด พลังบำเพ็ญถูกจำกัด แต่บทลงโทษฟ้าไม่ลดอานุภาพ เจ้าทำร้ายข้าเช่นนี้ ตัวเองก็ป้องกันใต้บทลงโทษฟ้าไม่ได้! ข้าและเจ้าไม่มีความแค้นต่อกัน ทำไมตายด้วยกัน?"

หานหย่วนกางมือดั่งหมีน้อย "สหายนักพรต ท่านลงโลกไม่ใช่เพื่อไล่ฆ่าข้ารึ? ตอนนี้ข้าก็มาแล้ว?"