บทที่ 313 แอบว่างครึ่งวันจากชีวิตล่องลอย

หานหย่วนพินิจยันต์แปรประหลาดเล็กน้อย ก็เก็บไว้ หันจากไป

เขาเดินเล่นบนถนน

"เนื้อสัตว์ปีศาจขั้นแปดสด หนึ่งเหรียญเซียน ร้อยชั่ง! สหายนักพรตเอาไหม?" ชายกำยำคนหนึ่งเห็นหานหย่วน ตะโกนขายทันที

หานหย่วนหยุด ส่ายหัว "ไม่แล้ว"

"เอาน่า สหายนักพรต เนื้อสัตว์ปีศาจร้อยชั่ง กลั่นลมปราณเซียนสองสายได้ คุ้มกว่ากลั่นเหรียญเซียนเดียวเยอะเลย!" ชายกำยำขายอีก