บทที่ 349 สู้อัจฉริยะแห่งฟ้าเผ่ามาร

ฉินยฺวี่เทียนได้โอกาสหายใจ ทันทีก็ถอยห่างไปช่วงหนึ่ง

เขาไม่หันตัวหนี เอาหลังให้ศัตรู ตายเร็วขึ้นก็ไม่แน่!

"เขาเล่นสนุกกับข้ารึ?"

ฉินยฺวี่เทียนพบว่ามัวอู๋หลีเปลี่ยนเป็นท่าป้องกัน และความสนใจไม่ได้อยู่บนตัวเขา ในใจสงสัยหนักหน่วง

เขาถอยหลังช้าๆ ด้านหนึ่ง การเคลื่อนไหวเล็กมาก กลัวว่าจะดึงความสนใจของมัวอู๋หลี อีกด้านหนึ่งติดต่อผู้แกร่งเผ่ามนุษย์ภายนอก ถามสภาพ