บทที่ 123 มหาเศรษฐีร้อยล้าน

“เสี่ยวอวี่ก็อยู่ด้วยเหรอ!”

“เอ่อ พวกคุณตามสบายนะ พอดีผมมีธุระนิดหน่อย!”

โจวหยางพูดจบก็หันหลังเดินจากไปทันที สาเหตุที่เขาเลี่ยงออกมา ก็เพื่อให้เวลาและพื้นที่เถียนเสี่ยวอวี่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า

โจวหยางเดินมาที่ห้องเก็บของ สิ่งแรกที่ทำคือเปิดตู้เซฟ ตอนนี้ภายในตู้เซฟนอกจากหยกจักรพรรดิชิ้นนั้นแล้ว ก็ไม่มีหยกเจไดต์ชิ้นอื่นหลงเหลืออยู่เลย เรื่องนี้โจวหยางรู้อยู่แล้ว เพราะเงินที่ขายหยกได้ทั้งหมดนั้นโอนเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้ว

เขาหยิบของสองสามชิ้นจากกระถางหรูอี้ใส่เข้าไปแทน ตอนนี้ของที่ชำรุดเสียหายทั้งหมดได้รับการซ่อมแซมเสร็จสิ้นแล้ว การพกของบางอย่างไว้กับตัวจึงดูไม่ค่อยเหมาะสมนัก อีกอย่างจีหลานเยียนก็รู้รหัสตู้เซฟนี้ นั่นหมายความว่าจีหลานเยียนย่อมรู้ว่าในตู้เซฟมีอะไรอยู่บ้าง หากวันดีคืนดี โจวหยางดันหยิบของล้ำค่ากองใหญ่ออกมาดื้อๆ ถึงตอนนั้นคงหาทางอธิบายได้ยาก