บทที่ 171 เริ่มเห็นความหวัง

สองวันนี้เขากำลังกลัดกลุ่มใจว่าจะจัดการกับโจวหยางอย่างไรดี หากจะใช้วิธีที่รุนแรงเกินไปเขาก็ไม่อยากทำ เพราะการเสี่ยงอันตรายขนาดนั้นเพื่อตัวประกอบที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าเพียงคนเดียวมันไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย ทว่าพวกโจวหยางกลับระมัดระวังตัวมาก มักจะขลุกอยู่แต่ในโรงแรมเป็นส่วนใหญ่ หากจะออกมาข้างนอกบ้างก็นั่งรถ และยังใช้เส้นทางผ่านย่านชุมชนที่พลุกพล่าน ทำให้แทบไม่มีโอกาสลงมือได้เลย แต่ถ้าหากมีการซื้อบ้านพักตากอากาศจริง นั่นก็หมายความว่าฝ่ายตรงข้ามอาจจะย้ายบ้านภายในไม่กี่วันนี้ และถ้าเป็นอย่างนั้น โอกาสของพวกเขาก็มาถึงแล้วไม่ใช่หรือ?

"เถ้าแก่ครับ ยืนยันแน่นอนครับ!”

“บ้านพักตากอากาศนั่นซื้อเมื่อวันก่อนครับ ผมใช้เส้นทางสายสัมพันธ์ตรวจสอบข้อมูลการจดทะเบียนอสังหาริมทรัพย์มาแล้ว ข้อมูลที่ได้รับแจ้งกลับมาเป็นชื่อของโจวหยางจริงๆ ครับ”

“นอกจากนี้ ผู้ชายที่คอยตามติดโจวหยางก็หายตัวไปแล้ว คาดว่าคงเดินทางออกไปแล้วครับ”

“เพื่อความแน่ใจ ผมยังได้ตรวจสอบข้อมูลการลงทะเบียนพักแรมของโรงแรมพวกเขาด้วย นอกจากโจวหยางกับผู้หญิงอีกสามคนแล้ว ผู้ชายคนนั้นก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลยครับ!"