บทที่ 240 มาตรฐานการบริโภคของสโมสรระดับไฮเอนด์

ห่างจากหน้าบริษัทอัญมณีจีหยวนซินไปไม่ไกลนัก โจวหยางและคณะทั้งสามคนกำลังยืนสังเกตการณ์อยู่ที่นั่น พูดตามตรง ขนาดของบริษัทแห่งนี้ยังดูเล็กกว่าบริษัทอัญมณีลิ่วฝูเสียอีก

คนที่เคยทำธุรกิจย่อมรู้ดีว่า เมื่อบริษัทใดบริษัทหนึ่งเข้าสู่สภาวะชะงักงัน หากภายในไม่กี่ปีไม่สามารถหาวิธีทะลวงทางตันได้ บริษัทนั้นย่อมมีแต่จะทรุดโทรมลงทุกปี บทสรุปสุดท้ายย่อมหนีไม่พ้นการปิดกิจการและล้มละลาย และตระกูลจีในตอนนี้ก็กำลังตกอยู่ในสภาวะเกือบจะเป็นเช่นนั้น

กิจการที่เป็นเสมือนเส้นเลือดใหญ่ของตระกูลจีคือบริษัทอัญมณีแห่งนี้ ทว่าห่างออกไปไม่ไกลนัก กลับมีอีกบริษัทหนึ่งที่ใหญ่โตและหรูหราอลังการกว่าที่นี่หลายเท่า ไม่ต้องสงสัยเลยว่านั่นคือธุรกิจในเครือตระกูลสื่อ และธุรกิจที่ทำก็ตรงกับตระกูลจีทุกประการ นั่นคือการทำบริษัทอัญมณีเช่นเดียวกัน

ทว่าสถานภาพของทั้งสองบริษัทในปัจจุบันกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ตระกูลสื่อยิ่งทำยิ่งเติบใหญ่และแข็งแกร่ง ในขณะที่ตระกูลจีทำได้เพียงประคับประคองไปวันๆ เรื่องนี้จึงเป็นคำตอบที่ชัดเจนว่า ทำไมตระกูลจีถึงพยายามจะเชื่อมสัมพันธไมตรีผ่านการแต่งงานและเข้าหาตระกูลสื่อ เป้าหมายก็เพื่อหาทางออกให้แก่ธุรกิจของตน

บริษัทแห่งหนึ่งหากต้องการจะเติบโต ย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงปัจจัยสำคัญสามประการได้ ประการแรกคือเงินทุน ซึ่งเรื่องนี้ต้องจัดอยู่ในอันดับต้นๆ ประการที่สอง คุณต้องมีแนวคิดสร้างสรรค์ อีกทั้งผลิตภัณฑ์ต้องมีเอกลักษณ์และขีดความสามารถในการแข่งขันในตลาด ประการที่สาม ฝ่ายขายและฝ่ายจัดซื้อจะต้องไม่มีปัญหาเด็ดขาด หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเกิดปัญหาขึ้นมา นั่นย่อมเป็นหายนะถึงชีวิต