ตอนที่ 311
บทที่ 311 พลซุ่มยิง
minibunny · 6,632 ตัวอักษร
"ผมขอเสริมอีกนิด เมื่อการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น ทุกคนไม่ต้องเสียดายกระสุนและระเบิดมือ"
"สิ่งแรกที่เราต้องรับประกันคือความปลอดภัยของตัวเอง กระสุนหมดเรายังหาซื้อใหม่ได้ แต่คนถ้าตายไปสักคนคือความสูญเสียครั้งใหญ่"
"ดังนั้นเราต้องใช้อานุภาพการยิงที่ดุดันกดดันอีกฝ่ายไว้ จากนั้นค่อยตะโกนให้ยอมจำนน เป้าหมายในครั้งนี้มีเพียงสองอย่างเท่านั้น"
"อย่างแรกคือลดการสูญเสียของฝ่ายเรา อย่างที่สองคือจับเชลยให้ได้มากที่สุด มีเพียงวิธีนี้กองกำลังของเราถึงจะขยายใหญ่ขึ้นได้ในเวลาอันสั้น"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
