บทที่ 142: หัวหน้ากลุ่มมาแล้ว!

ตู้ซานเย่จ้องมองจิ้นต้าเพ่าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น และก็มีความรู้สึกตัวขึ้นมาเล็กน้อย

เขาชี้ไปที่จิ้นต้าเพ่า เสียงของเขาสั่นเพราะความโกรธ

“จิ้นต้าเพ่า! การแสดงของแกมันดีจริง ๆ! แล้วยังมีความกล้ามากอีกด้วย!”

“คนคนเดียว! แค่คนเดียว! กล้าบุกเข้ามาในวงล้อมของข้าแล้วยังสร้างเรื่องใหญ่ขนาดนี้อีกงั้นหรือ?!”

ยิ่งเขาพูด เขาก็ยิ่งตื่นเต้น ราวกับว่าเขาได้รู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว และเริ่มพูดถึง “จุดบกพร่อง”