ตอนที่ 167
บทที่ 167: ลาออกทั้งหมด! ท่านรองผู้ว่าโหว ตอนนี้พอใจแล้วใช่ไหม?
minibunny · 5,033 ตัวอักษร
ดวงตาของคุณชายจงเป็นประกายขึ้นมาทันที!
ใช่แล้ว!
ทำไมเขาถึงลืมเขาไปได้?
โห้วเลี่ยงปิงคนนี้มาจากครอบครัวธรรมดา และเป็นคนที่มีความทะเยอทะยาน
ในสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เพราะหน้าตาดี และมีความสามารถโดดเด่น แล้วยังพยายามส่งอาหารเช้าให้พี่สาวของเขาถึงสี่ปี ในที่สุดเขาก็สามารถจีบพี่สาวของเขาได้สำเร็จ
และกลายเป็นลูกเขยของตระกูลจง
อาศัยการสนับสนุนจากตระกูลจง ทำให้โห้วเลี่ยงปิงเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
และเมื่อไม่นานมานี้ เขาก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองผู้อำนวยการของหน่วยงานที่เจ็ด ซึ่งเป็นหนึ่งในองค์กรที่ลึกลับที่สุดในประเทศมังกร!
ฮ่าฮ่า!
หัวใจของคุณชายจงก็เต้นแรงขึ้นมาทันที
เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วโทรหาโห้วเลี่ยงปิง
“สวัสดี! น้องเขย! มีอะไรหรือเปล่าที่โทรมาดึกขนาดนี้?”
ปลายสายมีเสียงผู้ชายที่ดูมีเสน่ห์ และมีความเคารพที่เหมาะสม
“พี่เขย! ผมถูกคนรังแก!”
เสียงของคุณชายจงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความโกรธ
เขาเริ่มพูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น และใส่สีตีไข่
“ไอ้เด็กเวรที่ชื่อเย่ว์เฟิง มาที่เซี่ยงไฮ้ แล้วชี้หน้าด่าผมต่อหน้าทุกคน! แล้วยังบอกว่าจะเอาชีวิตผมอีก!”
“ผมตรวจสอบแล้ว ไอ้บ้านี่เป็นหัวหน้าองค์กรในต่างประเทศที่ชื่อวิหารอสูร แล้วเรียกตัวเองว่าราชาแห่งความมืด ทำตัวยิ่งใหญ่มาก!”
คุณชายจงไม่ได้พูดถึงเรื่องของเขาหยูฉวนและเทพสงครามมังกรเขียวเลย
เขารู้ว่าถ้าเขาพูด โห้วเลี่ยงปิงก็จะไม่กล้าเข้าไปยุ่งแน่นอน
สิ่งที่เขาต้องทำคือกระตุ้นความโกรธของโห้วเลี่ยงปิง และทำให้เขารู้สึกว่านี่คือการท้าทายศักดิ์ศรีของตระกูลจง!
โห้วเลี่ยงปิงที่อยู่ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง
“เย่ว์เฟิง? ข้ารู้จักไอ้บ้านี่!”
“กล้ามาก! หนีไปต่างประเทศแล้ว! ตอนนี้กลับมาไม่ยอมทำตัวดี ๆ แต่กลับกล้ามาทำตัวยิ่งใหญ่ในประเทศมังกร!”
“เขาไม่รู้หรือไงว่าที่นี่ใครมีอำนาจมากที่สุด?”
เสียงของโห้วเลี่ยงปิงเย็นลงทันที
เขาเพิ่งจะได้รับตำแหน่งรองผู้อำนวยการของหน่วยงานที่เจ็ด และเป็นช่วงที่เขาต้องการที่จะสร้างอำนาจมากที่สุด
ในความคิดของเขา นี่มันเหมือนกับมีคนเอาหมอนมาให้ในตอนที่เขากำลังต้องการพอดี
“น้องเขย! ไม่ต้องห่วง!”
โห้วเลี่ยงปิงตกลงทันที น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ: “เรื่องนี้ให้ข้าจัดการเอง! แค่สายลับที่ทำตัวไม่ดีคนหนึ่ง ข้าจะจัดการเขาเอง!”
เมื่อได้ยินดังนั้น หัวใจของคุณชายจงก็รู้สึกมั่นคงขึ้นมาทันที และใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มที่ดูโหดร้ายออกมา
“พี่เขย! ถ้าอย่างนั้นผมรอข่าวดีจากท่านนะ! ทำให้ไอ้เด็กเวรนั่นทรมานยิ่งกว่าตาย!”
“ไม่มีปัญหา”
หลังจากวางสายแล้ว ใบหน้าของโห้วเลี่ยงปิงก็เผยรอยยิ้มที่ดูถูกออกมา
เย่ว์เฟิงงั้นหรือ?
แน่นอนว่าเขารู้จักคนนี้
อดีตหัวหน้าหน่วย ‘เกล็ดมังกร’ รหัส ‘เทพมังกร’
แต่นั่นมันเรื่องเมื่อห้าปีที่แล้ว!
คนที่ถูกทอดทิ้งไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะไปมีชื่อเสียงในต่างประเทศแล้วจะเป็นอย่างไร?
ตอนนี้หน่วยงานที่เจ็ดเป็นของเขาแล้ว!
เขาคือรองผู้อำนวยการ ตำแหน่งของเขาสูงกว่าหัวหน้าหน่วย ‘เกล็ดมังกร’ มาก!
การจัดการกับเย่ว์เฟิงเป็นเรื่องที่ง่ายมาก!
ดวงตาของโห้วเลี่ยงปิงก็เผยความโหดร้ายออกมา
ต้องใช้คนที่รู้จักเย่ว์เฟิงดีที่สุดไปจัดการกับเขา!
ฆ่าคนแล้วทำลายจิตใจ!
เขารีบเปิดช่องทางการสื่อสารภายในที่เข้ารหัส แล้วทำตัวเป็นคนใหญ่คนโต และติดต่อกับช่องทางเฉพาะของหน่วย ‘เกล็ดมังกร’
“ข้าคือรองผู้อำนวยการหน่วยงานที่เจ็ด โห้วเลี่ยงปิง!”
เขากระแอมเบา ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ออกคำสั่ง
“ตอนนี้ ข้าสั่งให้สมาชิกหน่วย ‘เกล็ดมังกร’ ทั้งหมด ไปที่เซี่ยงไฮ้ แล้วจับอดีตสมาชิกที่ทรยศ ‘เทพมังกร’!”
เขาคิดว่าปลายสายจะตอบกลับมาว่า “รับทราบ”
แต่ในช่องทางกลับเงียบสนิท
หลังจากผ่านไปหลายวินาที ก็มีเสียงผู้หญิงที่ดูไม่พอใจดังขึ้นมาอย่างเกียจคร้าน
“โห้วเลี่ยงปิง? ใครกันเนี่ย?”
“หน่วย ‘เกล็ดมังกร’ ทำงานเป็นอิสระ และไม่ขึ้นอยู่กับคำสั่งของผู้บริหารคนใดเลย”
“อย่าว่าแต่ท่านที่เป็นแค่รองผู้อำนวยการเลย ต่อให้เป็นผู้อำนวยการมาเองก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่งพวกเรา”
สีหน้าของโห้วเลี่ยงปิงก็เคร่งขรึมลงทันที
นี่คือสมาชิกหน่วย ‘เกล็ดมังกร’ รหัส ‘หนูมนุษย์’ ที่มีชื่อเสียงเรื่องความดื้อรั้น
“บังอาจ! นี่แกกำลังพูดกับผู้บังคับบัญชาของแกหรือ?” โห้วเลี่ยงปิงตะคอกด้วยความโกรธ
“ผู้บังคับบัญชางั้นหรือ?”
‘หนูมนุษย์’ หัวเราะเยาะ แล้วพูดอย่างไม่เกรงใจ:
“ไอ้หน้าขาวที่ปีนขึ้นมาด้วยการแต่งงาน จะคู่ควรที่จะเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าหรือ? แกเป็นตัวอะไรกัน? กล้าที่จะเป็นศัตรูกับหัวหน้าของเราได้ยังไง?”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น