บทที่ 169: ยอมยั่วโมโหพญายม ก็อย่าริยั่วโทสะเทพมังกร!

โครม!

คำถามนี้เหมือนค้อนที่มองไม่เห็นกระแทกเข้าที่หัวใจของโห้วเลี่ยงปิงอย่างแรง

แกมาช่วยข้า ก็เป็นสิ่งที่สมควรแล้ว เพราะเป็นหน้าที่ของข้าราชบริพาร!

แต่ถ้ากษัตริย์ที่สูงส่งมาบุกรังมังกรและเข้าถ้ำเสือเพื่อแกด้วยตัวเองล่ะ? แล้วจะเป็นอย่างไร?

มีเพียงการต่อสู้จนตายเท่านั้น!