ตอนที่ 172
บทที่ 172: เย่ว์เฟิง: อุ่นเหล้าให้ข้า ข้าจะไปฆ่าคน!
minibunny · 5,660 ตัวอักษร
【เทียนปัง】?!
คำสองคำนี้เหมือนฟ้าร้องที่ดังขึ้นในสมองของคุณชายจง!
นั่นคืออาณาจักรที่มีอยู่ในตำนานเท่านั้น!
เป็นจุดสูงสุดที่คนธรรมดา รวมถึงตระกูลที่ร่ำรวยอย่างพวกเขาไม่มีทางเข้าถึงได้!
มีเพียงสิบอันดับเท่านั้นที่เป็นจุดสูงสุดของการต่อสู้
เหมือนดวงอาทิตย์สิบดวงที่ส่องแสงไปทั่วประเทศจีน และปกป้องคนทุกคน!
ฟู่...
การหายใจของคุณชายจงถี่ขึ้นอย่างรุนแรง
อันดับที่สามของเทียนปังไม่มีการเปลี่ยนแปลงมาหลายสิบปีแล้ว!
อันดับที่สามคือบรรพบุรุษของตระกูลหนิง!
อันดับที่สองคือท่านอาจารย์เทียนไห่จากวัดต้าเหลยอิน!
ส่วนคนที่อยู่บนสุดและครองโลกมานานกว่าหกสิบปีคือเซียนที่มีชีวิตอยู่บนภูเขาหลงหู่...ท่านอาจารย์เฒ่า!
ทุกชื่อก็เป็นตำนาน และเป็นพลังที่คนทั่วไปไม่สามารถจินตนาการได้!
และตอนนี้ เพื่อจัดการกับเย่ว์เฟิงคนเดียว พวกเขาได้เชิญผู้เชี่ยวชาญจาก 【เทียนปัง】 มา!
“ฮ่าฮ่าฮ่า!”
คุณชายจงตื่นเต้นจนร่างกายสั่น ความกลัวและความอัปยศที่เขาเคยได้รับจากเย่ว์เฟิงได้ถูกแทนที่ด้วยความสุขและความตื่นเต้นอย่างมากในตอนนี้!
เขาราวกับว่าได้เห็นใบหน้าที่น่ารังเกียจของเย่ว์เฟิง ถูกผู้เชี่ยวชาญจากเทียนปังจัดการจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ แล้ว!
“ขอบคุณคุณหนูหนิงมากครับ!”
คุณชายจงโค้งคำนับให้โทรศัพท์ด้วยท่าทางที่ประจบสอพลอ แล้วก็ร้องไห้ด้วยความรู้สึกที่ตื้นตัน
“บุญคุณที่ท่านได้มอบให้ ตระกูลจงของข้าจะไม่มีวันลืม! หลังจากเรื่องนี้จบลง ข้าจะเตรียมของขวัญอย่างดี แล้วจะไปเยี่ยมท่านด้วยตัวเอง!”
ปลายสายก็ไม่มีการตอบกลับใด ๆ
มีเพียงความเงียบที่น่ากลัวเท่านั้น
หลังจากนั้น โทรศัพท์ก็ถูกวางลงทันที
ในเวลาเดียวกัน ที่หุบเขาลึกลับที่ปกคลุมไปด้วยเมฆและถูกตัดขาดจากโลกภายนอก
ผู้หญิงในชุดสีแดงกำลังยืนอยู่ใต้ต้นไม้เก่าแก่ที่มีอายุนับพันปี
รูปร่างของเธอดูดี และมีความงามที่ยิ่งใหญ่ แค่แผ่นหลังของเธอก็มากพอที่จะทำให้ทุกสิ่งในโลกนี้ดูมืดมัวลงไปได้
แต่น่าเสียดายที่ดวงตาของเธอถูกปิดไว้ด้วยผ้าไหมสีแดง
หนิงหงเย่ค่อย ๆ วางโทรศัพท์ลง ใบหน้าสวยงามของเธอไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ เลย
เธอค่อย ๆ ยกมือขึ้น และมีโทเคนโบราณสามอันปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเธอ
บนโทเคนมีคำว่า “มังกร” ที่ดูดุดัน “คลั่ง” ที่ดูยิ่งใหญ่ และ “วายุ” ที่ดูรวดเร็ว
“มีคนเป็นหนี้บุญคุณตระกูลหนิง ถึงเวลาที่ต้องชดใช้แล้ว”
ริมฝีปากของเธอเผยออก เสียงของเธอเย็นชา และดังก้องไปทั่วหุบเขาที่เงียบสงัด
“ไปเซี่ยงไฮ้ แล้วฆ่าคนสองคน!”
เมื่อคำพูดจบ เธอก็ดีดนิ้ว
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
โทเคนทั้งสามอันก็กลายเป็นแสง และพุ่งทะลุเมฆออกไปในสามทิศทางที่แตกต่างกัน!
ในเวลาเดียวกัน
บนยอดเขาด้านหลังสำนักเทียนซือบนภูเขาหลงหู่
นักพรตหนุ่มคนหนึ่งในชุดนักพรตที่ดูเรียบง่าย และมีใบหน้าสวยงามกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนหน้าผา และกำลังสูดอากาศ
เขาคือ จางไหว่อวี้ ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นอันดับหนึ่งของนักพรตรุ่นใหม่ของประเทศมังกร และเป็นศิษย์ที่เก่งที่สุดของท่านอาจารย์เฒ่าแห่งภูเขาหลงหู่
ฟึ่บ!
ทันใดนั้น เขาก็ลืมตาขึ้นมา และมีแสงสีทองวาบขึ้นมาในดวงตาของเขา
เขายกมือขึ้น และมีโทเคนหนึ่งอันลอยมาหาเขา แล้วก็ตกลงไปในมือของเขา
นั่นคือโทเคนที่มีคำว่า “มังกร”
หลังจากที่อ่านข้อมูลบนโทเคนแล้ว จางไหว่อวี้ก็ลุกขึ้นยืน แล้วโค้งคำนับไปยังสำนักเทียนซือที่อยู่ด้านล่างอย่างเคารพ
“คำสั่งของตระกูลหนิง ข้าไหว่อวี้ยินดีที่จะทำตาม”
เขาปัดปอยผม แล้วก้าวออกไปหนึ่งก้าว ร่างของเขาก็หายไปในก้อนเมฆ
ทะเลตะวันออก เกาะร้างที่ไม่มีใครรู้จัก
“ฮึ่ม—!”
เสียงคำรามที่ไม่เหมือนมนุษย์ดังขึ้น ทำให้ผิวน้ำทะเลปั่นป่วน
ชายคนหนึ่งที่เปลือยท่อนบน ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและมีรอยแผลเป็นที่น่ากลัวกำลังทุบไปที่หินขนาดใหญ่
ทุกครั้งที่เขาต่อยลงไป แผ่นดินก็สั่นสะเทือน และเศษหินก็ลอยไปในอากาศ!
เขาคือ ฉีชางไห่ อัจฉริยะที่บ้าคลั่ง
ในตอนนั้นเอง นกอินทรีทะเลก็บินลงมาจากท้องฟ้า แล้วโยนโทเคนลงมา
ฉีชางไห่รับโทเคนไว้ แล้วก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่งหลังจากที่อ่านมัน
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ฆ่าคนงั้นหรือ? หัวหน้าวิหารอสูร!”
“ดี! ดี! ดี! ข้าไม่ได้เจอคู่ต่อสู้ที่แท้จริงมานานแล้ว!”
เขาทุบเท้าลงไปที่พื้น เกาะร้างทั้งเกาะก็มีรอยแยกขนาดใหญ่ น้ำทะเลก็ไหลเข้ามาอย่างรวดเร็ว!
ส่วนร่างของเขาก็กลายเป็นสายรุ้งสีเลือด แล้วพุ่งไปยังแผ่นดินใหญ่
เจียงหนาน สำนักงานใหญ่ของสมาคมใต้ฟ้า
ภายในห้องโถงที่ดูหรูหรา
เฟิงเทียนหาว หัวหน้าสมาคมใต้ฟ้ากำลังนั่งคนเดียว และกำลังคิดเกี่ยวกับกระดานหมากรุก
เขาสวมชุดสูท และมีออร่าที่ดูสง่างาม และแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของผู้นำ
คนสนิทคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาในห้องโถง คุกเข่าลงไปข้างหนึ่ง แล้วยื่นโทเคนให้
นั่นคือโทเคนที่มีคำว่า “วายุ”
เฟิงเทียนหาวรับมันมาดู แล้วสีหน้าของเขาก็ไม่เปลี่ยนแปลงเลย
เขาหยิบหมากสีดำขึ้นมา แล้ววางลงบนกระดานหมากรุกเบา ๆ
“แปะ!”
เสียงที่ชัดเจนของหมากรุกดังไปทั่วห้องโถงที่ว่างเปล่า
“เตรียมเครื่องบินพิเศษ ไปเซี่ยงไฮ้!”
จางไหว่อวี้ อันดับที่สิบของเทียนปัง!
ฉีชางไห่ อันดับที่เก้าของเทียนปัง!
เฟิงเทียนหาว อันดับที่แปดของเทียนปัง!
ผู้เชี่ยวชาญทั้งสามคนที่สามารถทำให้พื้นที่สั่นสะเทือนได้ ก็มาพร้อมกันตามคำสั่งของตระกูลหนิง!
เป้าหมายคือเซี่ยงไฮ้!
พายุที่ไม่เคยมีมาก่อนกำลังจะมาถึงแล้ว!
เซี่ยงไฮ้ โรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่ง
ภายในห้องพักพิเศษ
เย่ว์เสี่ยวเฟยตื่นขึ้นมาแล้ว ถึงแม้ว่าร่างกายของเขาจะยังคงอ่อนแอ แต่เขาก็ไม่มีปัญหาอะไรที่น่าเป็นห่วง
เย่ว์เฟิงนั่งอยู่ข้างเตียงของเขา และในมือของเขาถือขวดเหล้าขาว
“พี่ครับ! หลายปีมานี้...พี่เป็นอย่างไรบ้างครับ?”
เย่ว์เสี่ยวเฟยถามพี่ชายที่ไม่ได้เจอกันมาห้าปี
“กึ้ก!”
เย่ว์เฟิงเปิดฝาขวด แล้วเงยหน้าดื่มเหล้าขาวที่เผ็ดร้อน
“ก็แค่ฆ่าคนที่ควรจะฆ่า และเดินในทางที่ควรจะเดิน”
เย่ว์เฟิงวางขวดเหล้าลง คำพูดของเขาดูเรียบง่าย แต่เย่ว์เสี่ยวเฟยก็รู้สึกได้ถึงความยากลำบากที่ผ่านมา
โครม!
ในตอนนั้นเอง
ออร่าที่น่ากลัวก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้าอย่างกะทันหัน!
และปกคลุมโรงพยาบาลทั้งหมดในทันที!
อากาศในห้องก็เหมือนแข็งตัว ทำให้คนหายใจไม่ออก!
หืม?
การกระทำของเย่ว์เฟิงก็หยุดลงเล็กน้อย
“ปัง!”
ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างแรง
ทหารหลักเจ็ดสังหารรีบวิ่งเข้ามา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล
“หัวหน้า! ไม่ดีแล้วครับ!”
เขาคุกเข่าลงไปข้างหนึ่ง แล้วรายงานด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน: “มีผู้เชี่ยวชาญสามคนบุกเข้ามา! ความเร็วของพวกเขาเร็วมาก จนราชาแห่งท้องทะเลไม่สามารถขวางพวกเขาได้!”
“อีกไม่กี่นาทีก็จะมาถึงที่นี่แล้วครับ!”
“จากออร่าของพวกเขา ข้าคิดว่าพวกเขามาจาก 【เทียนปัง】!”
“เทียนปัง?”
เย่ว์เฟิงขมวดคิ้ว: “ไม่คิดเลยว่าไอ้คนแซ่จงคนนั้น จะมีอำนาจขนาดนี้!”
แต่ในวินาทีต่อมา เขาก็หัวเราะ แล้วยื่นเหล้าขาวที่เหลือครึ่งขวดให้กับเย่ว์เสี่ยวเฟย
“เสี่ยวเฟย! อุ่นเหล้าให้พี่หน่อยสิ...”
เย่ว์เฟิงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แล้วยืดเส้นยืดสาย จนมีเสียงดัง “แกร๊ก ๆ”
โครม!
ออร่าที่ดูยิ่งใหญ่และน่ากลัวกว่าออร่าทั้งสามก็พุ่งออกมาจากร่างกายของเขา!
“พี่ครับ! พี่จะ...” เย่ว์เสี่ยวเฟยอดไม่ได้ที่จะถาม
สายตาของเย่ว์เฟิงก็เผยความคมกริบออกมา แล้วพูดอย่างเรียบเฉย:
“ข้าจะไปฆ่าคน!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น