ตอนที่ 174
บทที่ 174: อันดับที่เก้าของเทียนปังงั้นหรือ? คุกเข่าลงให้ข้า!
minibunny · 6,076 ตัวอักษร
โครม!
คำพูดนี้ยังไม่ทันจะหลุดออกจากปาก ฉีชางไห่ก็พุ่งเข้าใส่เย่ว์เฟิงเหมือนกับทีเร็กซ์ที่กำลังโกรธ!
ทุกย่างก้าวที่เขาย่ำลงบนพื้น ก็ทำให้พื้นคอนกรีตแตกเป็นรอยเหมือนใยแมงมุม!
“พลังเพลิง!!”
เสียงตะโกนดังขึ้น!
บนหมัดขวาของฉีชางไห่ก็มีเปลวไฟที่มองไม่เห็นลุกไหม้ อากาศถูกเผาจนบิดเบี้ยว และมีเสียงดัง “ซี่ ๆ”!
หมัดนี้ยังไม่ถึงตัว คลื่นพลังหมัดที่รุนแรงก็พุ่งเข้ามาแล้ว ทำให้ใบหน้าของคนรู้สึกแสบ!
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหมัดที่สามารถทำลายหินได้ เย่ว์เฟิงกลับไม่ขยับเลย
เขาแค่ยกมือซ้ายขึ้นมาอย่างเรียบเฉย
ปัง!
หมัดและฝ่ามือปะทะกัน!
เสียงดังสนั่นที่คาดไว้ก็ไม่ได้เกิดขึ้นเลย
พลังที่สามารถทำลายหินได้ก็หายไปทันทีที่สัมผัสกับฝ่ามือของเย่ว์เฟิง!
หืม?!
ใบหน้าที่ดูหยิ่งยโสของฉีชางไห่ก็เผยความตกตะลึงออกมาเป็นครั้งแรก
พลังเพลิงของเขาถูกจัดการได้อย่างง่ายดายขนาดนี้เลยหรือ?
“ความสามารถแค่นี้ ยังคู่ควรที่จะอยู่ใน 【เทียนปัง】 งั้นหรือ?”
เย่ว์เฟิงกำมือแน่น แล้วจับหมัดของฉีชางไห่ไว้
“บัดซบ! กล้าดูถูกข้าหรือ?”
ฉีชางไห่ถูกกระตุ้นความโกรธด้วยท่าทีที่ดูถูกนี้ และกำหมัดอีกข้างเป็นเหล็ก แล้วชกเข้าที่หน้าของเย่ว์เฟิงอีกครั้ง พร้อมกับเสียงที่ดังสนั่น!
“แปดท่าอัสนีบาต!”
โครม! โครม! โครม...
หมัดที่เร็วมากจนสามารถทำให้เกิดเสียงดังขึ้นในอากาศ เหมือนกับฟ้าร้องแปดครั้งที่ดังขึ้นพร้อมกัน!
แต่ในสายตาของเย่ว์เฟิง ทุกอย่างมันดูช้าจนน่าขำ
เขาปล่อยหมัดของฉีชางไห่ แล้วร่างของเขาก็หลบออกมาจากหมัดที่โจมตีมาอย่างสบาย ๆ
การโจมตีทั้งหมดก็พลาดเป้าไปหมด!
“อะไรนะ?!”
การโจมตีของฉีชางไห่หยุดลงทันที ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
“ดูเหมือนว่าหลายปีมานี้ ประเทศมังกรสงบสุขมาก จนโลกของการต่อสู้ไม่ได้เจอการต่อสู้ที่แท้จริงมานานแล้ว!”
เย่ว์เฟิงบิดข้อมือของเขา จนมีเสียงดัง “แกร๊ก ๆ”
“วันนี้ ข้าจะแสดงให้แกเห็นว่าอะไรคือศิลปะการฆ่าคน!”
“แปดทิศ—พญายมสามจุด!”
ในวินาทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ร่างของเย่ว์เฟิงก็หายไปทันที!
วินาทีต่อมา เขาก็ปรากฏตัวต่อหน้าฉีชางไห่!
สามนิ้วของเขาก็พุ่งออกไปเหมือนปืน ตรงไปที่คอ หัวใจ และท้อง ซึ่งเป็นจุดสำคัญสามจุดของฉีชางไห่!
เร็วมาก!
“แย่แล้ว!”
ขนบนร่างกายของฉีชางไห่ก็ตั้งขึ้นทันที และความรู้สึกถึงความตายก็ปกคลุมร่างกายของเขา!
เขาต้องการถอย แต่เขาก็พบว่าร่างกายของเขาไม่สามารถตามความเร็วของอีกฝ่ายได้เลย!
เขาทำได้แค่เพียงมองดูสามนิ้วนั้นที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ในรูม่านตาของเขา!
ที่อยู่ไม่ไกล เย่ว์เสี่ยวเฟยก็พยุงตัวกับกำแพงไว้ และตกตะลึงไปหมด
แปดทิศ?
พญายมสามจุด?
เขาเคยเป็นราชาทหารรบพิเศษในชาติที่แล้ว เขารู้จักมวยแปดทิศนี้ดี!
แต่สิ่งที่พี่ชายของเขา เย่ว์เฟิง ได้ใช้มันเป็นอีกระดับหนึ่งโดยสิ้นเชิง!
นี่มันเป็นวิชามวยหรือ?
นี่มันคือเวทมนตร์ชัด ๆ!
ความเร็วและพลังนั้นขัดต่อสามัญสำนึกทางฟิสิกส์ และเกินขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์แล้ว!
ถ้ามวยแปดทิศที่เขาเคยฝึกเป็นแค่วิชาป้องกันตัว
แล้วสิ่งที่พี่ชายของเขากำลังใช้อยู่ในตอนนี้ คือทักษะการฆ่าที่สามารถเอาชีวิตคนได้ในการโจมตีเดียว!
ปัง!
ในช่วงเวลาที่คับขัน ฉีชางไห่ก็ไขว้แขนไว้ แล้วก็ป้องกันตัวเอง
สามนิ้วของเย่ว์เฟิงก็จิ้มลงไปที่แขนของเขาอย่างรุนแรง!
แกร๊ก!
เสียงกระดูกแตกก็ดังขึ้นอย่างชัดเจน!
“อ๊าก!”
ฉีชางไห่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด และถูกพลังที่ยิ่งใหญ่ทำให้ถอยหลังไป และแขนทั้งสองข้างของเขาก็อ่อนแรงลง ซึ่งชัดเจนว่ากระดูกของเขาหักแล้ว
“ยังไม่จบ!”
เย่ว์เฟิงไม่ยอมปล่อยโอกาสไป เขาก็วิ่งเข้าไปใกล้ และออร่าของเขาก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง!
ถ้าเมื่อครู่ เขาเป็นเหมือนมือสังหารที่เป็นผี
ตอนนี้ เขาคือช้างแมมมอธ!
“แปดทิศ—เสือขึ้นเขา!”
โครม!
เย่ว์เฟิงใช้ศอกของเขาโจมตีเข้าที่หน้าอกของฉีชางไห่ด้วยพลังที่ยิ่งใหญ่!
อากาศก็ถูกกระแทกจนแตกออก!
“มาเลย!”
ฉีชางไห่ตกใจแต่ไม่สับสน เขาทนความเจ็บปวดไว้ แล้วบิดเอวของเขา และหลบการโจมตีที่อันตรายนี้ได้อย่างไม่น่าเชื่อ!
ในขณะเดียวกัน เขาก็เตะไปที่ขาของเย่ว์เฟิง!
“น่าสนใจ!”
เย่ว์เฟิงชมออกมา แล้วการโจมตีของเขาก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง!
“ราชาหักบังเหียน!”
เขาไม่หลบ แต่ใช้เข่าของเขาเพื่อรับการเตะของฉีชางไห่!
ในขณะเดียวกัน มือทั้งสองข้างก็จับไหล่ของฉีชางไห่ไว้แน่น แล้วก็บิดมัน!
ท่านี้แสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่!
ใช้ความแข็งแกร่งเข้าปะทะกับความแข็งแกร่ง!
“ปล่อยข้า!”
ฉีชางไห่ตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง กล้ามเนื้อทั่วร่างกายของเขาแข็งขึ้น และเส้นเลือดก็ปูดโปนออกมา เขาต้องการที่จะหลุดพ้นจากการควบคุมของเย่ว์เฟิง
แต่พลังของเย่ว์เฟิงนั้นเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้!
มือทั้งสองข้างนั้นเหมือนถูกเชื่อมติดกับร่างกายของเขา และไม่ขยับเลย!
“แกไม่ได้กินข้าวมาหรือไง? หรือว่า...อันดับที่เก้าของ 【เทียนปัง】 มีแรงแค่นี้?”
ใบหน้าของเย่ว์เฟิงเผยรอยยิ้มออกมา
“คุกเข่า—ลงไป!!!”
โครม!
พลังที่เหมือนภูเขาไฟระเบิดก็พุ่งออกมาจากแขนของเย่ว์เฟิง!
ฉีชางไห่รู้สึกเหมือนมีภูเขาสองลูกกดทับไหล่ของเขา ขาทั้งสองข้างของเขาอ่อนแรงลง
ปึง!
เขาถูกบังคับให้คุกเข่าลงไปที่พื้น!
เข่าของเขากระแทกกับพื้นอย่างแรง จนทำให้พื้นคอนกรีตแตกเป็นหลุมสองหลุม!
“ปึก!”
ฉีชางไห่ไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้ว และพ่นเลือดออกมา!
แพ้แล้ว!
แพ้อย่างราบคาบ!
ไม่ว่าจะเป็นความเร็ว เทคนิค หรือพลัง เขาถูกอีกฝ่ายทำลายจนหมด!
“พี่ครับ! เก่งมาก!”
เย่ว์เสี่ยวเฟยที่อยู่ไกลออกไปก็กำหมัดแน่น หัวใจของเขาเต้นแรง และต้องการที่จะต่อสู้เคียงข้างเย่ว์เฟิง
ถ้าพวกเขาสองพี่น้องรวมพลังกันแล้ว ก็ไม่มีใครในโลกนี้จะสามารถเอาชนะพวกเขาได้!
“แก...”
ฉีชางไห่เงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าที่เต็มไปด้วยเลือดของเขาเต็มไปด้วยความอัปยศและความไม่เต็มใจ
เขายังต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เย่ว์เฟิงก็ไม่ให้โอกาสเขาอีกต่อไปแล้ว
“ท่าสุดท้าย! ส่งแกไปหาปู่ทวด!”
เย่ว์เฟิงคลายมือออก แล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วกำหมัดขวาของเขาไว้ที่เอวอย่างช้า ๆ
ออร่าที่น่ากลัวและยิ่งใหญ่กว่าที่เคยมีมา ก็รวมตัวกันในร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง!
“ยืนทะลุฟ้า!”
โครม—!!!
หมัดก็พุ่งออกไป!
เหมือนฟ้าร้องที่ดังขึ้นในที่ราบ และเหมือนภูเขาไฟระเบิด!
คลื่นอากาศสีขาวที่มองเห็นได้ก็พุ่งออกมาจากหมัดของเย่ว์เฟิง แล้วพุ่งตรงไปที่ฉีชางไห่ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น!
หมัดนี้มากพอที่จะทำลายรถถังทั้งคันให้กลายเป็นเหล็กเก่าได้!
“พอแล้ว!”
เฟิงเทียนหาวที่คอยดูอยู่ก็พุ่งออกมาทันที แล้วก็ยืนขวางหน้าฉีชางไห่ไว้
เขาก็ชกหมัดของเขาออกไป เพื่อรับการโจมตีของเย่ว์เฟิง!
ปัง—!!!
หมัดทั้งสองก็ปะทะกันกลางอากาศ!
คลื่นที่มองไม่เห็นก็กระจายออกไปทันที!
หน้าต่างกระจกของโรงพยาบาลที่อยู่ไกลออกไปก็แตกละเอียดไปหมด!
ตุบ! ตุบ! ตุบ...
เฟิงเทียนหาวถอยหลังไปเจ็ดหรือแปดก้าว ถึงจะสามารถยืนได้อย่างมั่นคง
ส่วนเย่ว์เฟิงกลับไม่ขยับเลย!
ความแตกต่างก็ชัดเจนแล้ว!
“บัดซบ...”
แขนทั้งสองข้างของเฟิงเทียนหาวก็สั่นเล็กน้อย
ฉีชางไห่คุกเข่าอยู่บนพื้น หายใจหอบอย่างหนัก และรอดชีวิตมาได้
เขาก็เงยหน้าขึ้นมา มองไปที่เย่ว์เฟิงที่เหมือนเทพเจ้า และใบหน้าของเขาก็เผยความยอมรับและความผิดหวังออกมาเป็นครั้งแรก
“ข้าแพ้แล้ว!”
ฉีชางไห่พยายามลุกขึ้นยืน แล้วโค้งคำนับให้เย่ว์เฟิงอย่างนอบน้อม
“เย่ว์เฟิง! มวยแปดทิศของท่านได้ถึงขั้นเทพแล้ว! อันดับที่สามของ ‘รายชื่อดำ’ มีชื่อเสียงสมคำร่ำลือ!”
“แต่—”
“ภารกิจก็คือภารกิจ! วันนี้ท่านต้องตาย!”
ฉีชางไห่เช็ดเลือดที่มุมปากออก ความผิดหวังได้ถูกแทนที่ด้วยความบ้าคลั่งแล้ว
เขาหันไปมองเฟิงเทียนหาวที่อยู่ข้าง ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน: “ท่านประธานเฟิงครับ! อย่าพูดถึงการต่อสู้แบบตัวต่อตัวอีกเลย! พวกเรามารวมพลังกันเถอะ!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น