ตอนที่ 178
บทที่ 178: สนทนากับหนิงหงเย่เป็นครั้งแรก! ถ้าเจ้าเข้าเมืองหลวง เจ้าจะรอดหรือไม่รอดก็แล้วแต่ดวง!
minibunny · 6,295 ตัวอักษร
โครม!
เมื่อเย่ว์เฟิงได้ยินชื่อนี้ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
ออร่าที่ยิ่งใหญ่ที่เพิ่งจะปล่อยออกมาและสามารถทำให้ลมพัดได้ ก็ถูกกดกลับเข้าไปทันที!
ตระกูลหนิง!
หนิงหงเย่!
ชื่อนี้อาจจะดูแปลกสำหรับผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศ
แต่สำหรับเขาที่เคยเป็นหัวหน้าหน่วย ‘เกล็ดมังกร’ ของหน่วยงานที่เจ็ดแล้ว มันคือสิ่งต้องห้ามที่ไม่อาจจะแตะต้องได้!
เขาเคยเห็นข้อความบางอย่างเกี่ยวกับตระกูลนี้ในเอกสารลับสุดยอด
ตระกูลโบราณที่ไม่ปรากฏในโลกภายนอก แต่สามารถมีอิทธิพลต่อชะตากรรมของประเทศได้!
การมีอยู่ของตระกูลนี้เป็นสิ่งที่ไม่มีใครกล้าหาเรื่อง!
และหนิงหงเย่คือทายาทที่เก่งที่สุดของตระกูลหนิงในรุ่นนี้!
แต่...ทำไม?
เขาไปทำอะไรให้คนเหนือโลกคนนี้โกรธ?
“ข้ากับตระกูลหนิงไม่เคยมีความบาดหมางกัน” เย่ว์เฟิงพูดอย่างเย็นชา
“พวกเราก็ไม่รู้เหตุผลที่ชัดเจนเหมือนกัน”
เฟิงเทียนหาวเก็บดาบคุนอู่ของเขา แล้วท่าทางของเขาก็ผ่อนคลายลงมาก: “มีข่าวลือว่าตระกูลจงจากเมืองหลวงเคยช่วยเหลือตระกูลหนิงเล็กน้อยเมื่อหลายปีก่อน”
“คุณหนูหนิงเป็นคนที่มีความยุติธรรม ดังนั้นเธออาจจะตอบตกลงตามคำขอของตระกูลจง”
การคาดเดานี้ฟังดูมีเหตุผล
“ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม! คนที่คุณหนูหนิงต้องการจะฆ่าแล้ว จะไม่มีทางหนีรอดไปได้ ไม่ว่าจะอยู่บนฟ้าหรือบนดิน!”
ฉีชางไห่พูดทั้งที่แขนที่หักของเขายังคงพันอยู่
“ถึงแม้ว่าวันนี้พวกเราจะทำภารกิจไม่สำเร็จ แต่พรุ่งนี้จะมีสัตว์ประหลาดที่อยู่ในอันดับที่สาม หรืออันดับที่ห้าของ 【เทียนปัง】 มาหาท่าน!”
ใบหน้าที่ดูเย็นชาของจางไหว่อวี้เผยความสงสารออกมาเล็กน้อย
【เทียนปัง】 สามอันดับแรก!
นั่นคือคนที่เหมือนเทพเซียนที่แท้จริงในโลกการต่อสู้ของประเทศมังกรแล้ว!
เย่ว์เสี่ยวเฟยที่อยู่ไกลออกไปรู้สึกว่าหัวใจของเขาจมลงไปถึงก้นบึ้ง
เขาคิดว่าพี่ชายของเขาที่ได้ปลด 【โซ่ตรวนสะกดมังกร】 แล้วถือดาบอสูรก็ไม่มีใครสามารถต่อกรได้แล้ว
แต่ไม่คิดเลยว่าจะมี ‘ตระกูลหนิง’ ที่น่ากลัวกว่านี้อีก!
ไม่ได้!
เขาจะไม่ปล่อยให้พี่ชายของเขาเผชิญหน้ากับเรื่องนี้คนเดียว!
ในตอนนั้นเอง เย่ว์เสี่ยวเฟยก็เดินออกมาทีละก้าว ภายใต้สายตาที่แปลกใจของทุกคน เขาก็เดินเข้าไปกลางสนามรบ
หลังจากนั้น เขาก็พูดด้วยความไม่มั่นใจเล็กน้อย: “คนที่ท่านพูดถึง คุณหนูใหญ่หนิงหงเย่ บางที...ข้าอาจจะรู้จัก?”
เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนก็ตกใจ!
เฟิงเทียนหาว, ฉีชางไห่, และจางไหว่อวี้ ต่างก็มองเขาด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ
แกงั้นหรือ?
เด็กหนุ่มที่ดู “ธรรมดา” คนหนึ่งงั้นหรือ?
รู้จักคุณหนูใหญ่ตระกูลหนิงงั้นหรือ?
นี่มันเรื่องตลกอะไร!
แม้แต่เย่ว์เฟิงก็ยังมองด้วยความสงสัย
เขารู้ว่าน้องชายของเขาได้เปลี่ยนไป แต่เขาก็เป็นแค่นักเรียนที่เพิ่งจะโต จะสามารถติดต่อกับคนในระดับของตระกูลหนิงได้อย่างไร?
“เสี่ยวเฟย! อย่าพูดจาเหลวไหล” เย่ว์เฟิงพูดด้วยเสียงที่ดุดัน
“พี่ครับ! ผมไม่ได้พูดจาเหลวไหล!”
เย่ว์เสี่ยวเฟยเผชิญหน้ากับคำถามของทุกคน แล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดต่อ: “ข้าไม่เคยพบเธอด้วยตัวเอง แต่ในของที่ระลึกที่คุณย่าทิ้งไว้ มีสัญญาแต่งงานอยู่ และเป็นสัญญาแต่งงานกับตระกูลหนิง”
สัญญาแต่งงาน?!
เฟิงเทียนหาวและคนอื่น ๆ ก็ตกตะลึงอีกครั้ง
“ไอ้หนู! แกแต่งเรื่องเก่งจริง ๆ!”
ฉีชางไห่หัวเราะเยาะออกมาเป็นคนแรก: “ถึงแม้ว่าพวกเราจะอยู่ในที่ห่างไกล แต่เราก็ได้ยินมาว่าตระกูลหนิงมีสัญญาแต่งงานที่ยังคงอยู่ แต่เป็นกับตระกูลลู่ที่เคยยิ่งใหญ่! มันเกี่ยวข้องอะไรกับแกที่แซ่เย่ว์?”
“ใช่แล้ว! แกแซ่เย่ว์ ไม่ได้แซ่ลู่!”
เฟิงเทียนหาวก็สงสัย
“สัญญาแต่งงานนั้นเป็นของตระกูลลู่จริง แต่ใครบอกว่าข้าไม่นับเป็นคนของตระกูลลู่?”
เย่ว์เสี่ยวเฟยอธิบายต่อ: “คุณย่าของข้า ชื่อลู่หลานซิน คือคุณหนูใหญ่ของตระกูลลู่!”
อะไรนะ?!
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนตกใจอีกครั้ง
“พูดปากเปล่าเชื่อไม่ได้!”
เฟิงเทียนหาวพยายามระงับความตกใจในใจ
“แน่นอน”
เย่ว์เสี่ยวเฟยหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วเปิดรูปภาพสัญญาแต่งงานที่เขาถ่ายไว้ในห้องนิรภัยของเซี่ยงไฮ้
ที่ด้านล่างมีตราประทับของสองตระกูล!
หนึ่งคือคำว่า “ลู่”
อีกอันคือคำว่า “หนิง” ที่ดูโบราณแต่ก็เต็มไปด้วยอำนาจ!
เฟิงเทียนหาวจำตราประทับ “หนิง” ได้ทันที ซึ่งเหมือนกับตราประจำตระกูลหนิงในตำนานทุกประการ!
สัญญาแต่งงานนี้เป็นเรื่องจริง!
“นี่มัน...มังกรพบมังกร!”
ใบหน้าของเฟิงเทียนหาวเผยความตกใจและความกระอักกระอ่วนอย่างมาก
พวกเขาได้รับคำสั่งจากคุณหนูหนิง ให้มาฆ่า...คู่หมั้นของเธอ?
“เข้าใจผิดแล้ว! นี่เป็นการเข้าใจผิดครั้งใหญ่!”
เฟิงเทียนหาวรีบหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมออกมา แล้วโทรออกไปอย่างเคารพ
หลังจากนั้นไม่นาน โทรศัพท์ก็ถูกรับ
“คุณหนูหนิงครับ! ข้าเฟิงเทียนหาวครับ”
“ภารกิจมีข้อผิดพลาดเล็กน้อย...”
“ไม่ ๆ ๆ! พวกเราไม่ได้ทำพลาดครับ! แต่ตัวตนของเป้าหมายอาจจะมีปัญหา...”
เขาได้รายงานเรื่องที่เย่ว์เสี่ยวเฟยนำสัญญาแต่งงานออกมา และเรื่องที่ตระกูลเย่ว์เป็นทายาทของตระกูลลู่ให้ฟังอย่างรวดเร็ว
ปลายสายเงียบไปนาน
ทุกวินาทีทำให้เฟิงเทียนหาว, ฉีชางไห่, และจางไหว่อวี้รู้สึกไม่สบายใจ
หลังจากผ่านไปนาน เสียงของผู้หญิงที่ดูเย็นชาก็มาจากโทรศัพท์
“ส่งโทรศัพท์ให้เขา”
เฟิงเทียนหาวรีบยื่นโทรศัพท์ให้เย่ว์เสี่ยวเฟย: “คุณเย่ว์...คุณหนูหนิงต้องการจะคุยกับท่านครับ”
เย่ว์เสี่ยวเฟยรับโทรศัพท์มา แล้วเอาแนบหู
“สวัสดี?”
“แกคือหลานชายของลู่หลานซิน เย่ว์เสี่ยวเฟย?” ผู้หญิงที่อยู่ปลายสายถามอย่างตรงไปตรงมา
“ใช่”
“แกยอมรับสัญญาแต่งงานของตระกูลหนิงและตระกูลลู่หรือไม่?”
เย่ว์เสี่ยวเฟยตอบโดยไม่คิดเลย: “นี่มันยุคไหนแล้ว! การแต่งงานที่ถูกจัดขึ้นไม่ควรมี! ข้าคิดว่าเรื่องสัญญาแต่งงานก็ปล่อยผ่านไปเถอะ”
ล้อเล่นน่า!
เขาไม่เคยเห็นหน้าอีกฝ่ายเลย แล้วจะต้องแต่งงานกันงั้นหรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น เขาเป็นราชาทหารรบพิเศษในชาติที่แล้ว และไม่สนใจเรื่องความรัก
เย่ว์เฟิงที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเห็นด้วย
แต่หนิงหงเย่ที่อยู่ปลายสายกลับพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สามารถปฏิเสธได้:
“ไม่ได้! สัญญาแต่งงานนี้คือคำมั่นสัญญาที่ตระกูลหนิงให้ไว้กับตระกูลลู่! คนของตระกูลหนิงให้คำมั่นสัญญาหนึ่งคำก็มีค่าเท่ากับทองคำนับพัน! จะต้องทำตามสัญญาไปตลอดกาล!”
ผู้หญิงคนนี้ทำไมถึงได้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้?
เย่ว์เสี่ยวเฟยรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย แล้วคิดถึงวิธีที่จะโยนความรับผิดชอบออกไป
“ถึงแม้ว่าเราจะทำตามสัญญา แต่ก็ควรดูตามลำดับอาวุโสไม่ใช่หรือ? ข้ายังมีพี่ชายอีกคนนะ!”
เขาได้ดึงเย่ว์เฟิงมา: “ท่านดูพี่ชายของข้าสิ! หน้าตาดี มีความสามารถ! เป็นคู่ที่เหมาะสมกับท่าน!”
“ไป ๆ ๆ!”
เย่ว์เฟิงทำหน้าเบื่อ แล้วรีบปฏิเสธ: “ข้าชอบใช้ชีวิตคนเดียว จะไม่ยอมถูกผูกมัดด้วยสัญญาแต่งงานหรอก!”
สองพี่น้องก็เริ่มผลักไสกันในทันที
หนิงหงเย่ที่อยู่ปลายสายดูเหมือนจะได้ยินเสียงที่นี่ แล้วก็เงียบไปครู่หนึ่ง
เมื่อเธอพูดอีกครั้ง เธอก็เปลี่ยนเรื่องอย่างกะทันหัน: “เย่ว์เสี่ยวเฟย! เรื่องสัญญาแต่งงานนี้ ข้าสามารถพักไว้ก่อนได้ แต่แกต้องยอมรับเงื่อนไขหนึ่งข้อ”
“เงื่อนไขอะไร?”
เย่ว์เสี่ยวเฟยถามโดยไม่รู้ตัว
ในโทรศัพท์ หนิงหงเย่พูดทีละคำ: “รับประกันว่าแกจะไม่เหยียบเมืองหลวงเลยเป็นเวลาสามปี!”
“ทำไม?”
เมื่อได้ยินเงื่อนไขนี้ เย่ว์เสี่ยวเฟยก็ตกตะลึงไปทันที
นี่มันเงื่อนไขอะไรกัน?
นี่มันเป็นคำสั่งห้ามที่ดูไร้เหตุผลชัด ๆ!
“ข้ากำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย!”
เย่ว์เสี่ยวเฟยโต้แย้ง: “มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในประเทศมังกรก็อยู่ในเมืองหลวงทั้งหมด! ท่านไม่ให้ข้าไปเมืองหลวง แล้วจะให้ข้าไปเรียนวิทยาลัยเทคนิคหรือไง?”
เขาเป็นนักเรียนที่ได้คะแนนสูงสุดของมณฑลเจียงเป่ย และกำลังจะเริ่มชีวิตใหม่
แต่คู่หมั้นที่เขาไม่เคยเห็นหน้าคนนี้ กลับต้องการที่จะเอาสิทธิ์ในการเลือกชีวิตของเขาไปงั้นหรือ?
ทำไม?!
หนิงหงเย่ที่อยู่ปลายสายยังคงมีเสียงที่เย็นชา และไม่มีอารมณ์ใด ๆ
แต่คำพูดที่ออกมานั้นทำให้ทุกคนรู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูก
“ถ้าเจ้าเข้าเมืองหลวง เจ้าจะรอดหรือไม่รอดก็แล้วแต่ดวง!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
