ตอนที่ 181
บทที่ 181: ลากออกไป ทิ้งทะเล!
minibunny · 5,754 ตัวอักษร
“เป็นหนี้งั้นหรือ?”
เสี่ยวหวนรู้สึกสับสนมากขึ้น แล้วอดไม่ได้ที่จะบ่น: “คุณหนูใหญ่ครับ! ท่านเป็นคนสูงศักดิ์ขนาดนี้ จะเป็นหนี้คนธรรมดาได้อย่างไร?”
หนิงหงเย่ไม่ได้อธิบาย
เธอ “มอง” ไปบนท้องฟ้า ดวงตาที่ถูกปิดด้วยผ้าไหมสีแดงราวกับสามารถมองทะลุมิติที่ไร้ขอบเขต และเห็นผลกรรมบางอย่างที่ไม่เป็นที่รู้จัก
“ความสัมพันธ์บางอย่าง ไม่สามารถตัดสินได้ในชีวิตเดียว”
“พลังชีวิตสิบปีนี้ ก็ถือว่าเป็นการชดใช้บุญคุณของตระกูลหนิงที่เคยเป็นหนี้ตระกูลลู่เมื่อก่อนแล้ว”
เสี่ยวหวนก็เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง
แต่หนิงหงเย่ก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้อีกต่อไป แล้วเปลี่ยนเรื่องด้วยความรู้สึกที่ดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย
“แค่หวังว่า...เขาจะฟังคำเตือนของข้า แล้วไม่เหยียบเมืองหลวงเลยเป็นเวลาสามปี”
คำพูดนี้ทำให้หัวใจของเสี่ยวหวนเต้นแรงอีกครั้ง: “คุณหนูใหญ่ครับ! เมืองหลวง...น่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ?”
ในความเข้าใจของเสี่ยวหวน ด้วยพลังของตระกูลหนิงแล้ว จะมีที่ไหนในประเทศมังกรที่เป็นเขตหวงห้าม?
หนิงหงเย่ไม่ได้ตอบโดยตรง
เธอพูดอย่างช้า ๆ ทีละคำ:
“เมืองหลวงไม่น่ากลัว!”
“สิ่งที่น่ากลัวคือ ถ้าเขามาแล้ว ข้าก็ต้องฆ่าเขา”
โครม!
สมองของเสี่ยวหวนก็ว่างเปล่าไปหมด!
ฆ่าเขางั้นหรือ?
คุณหนูใหญ่ไม่ใช่เพิ่งจะยอมเสียพลังชีวิตสิบปีเพื่อช่วยเขาหรอกหรือ?
ทำไมจู่ ๆ ก็ต้องการฆ่าเขาแล้ว?
“ท...ทำไมครับ?” เสี่ยวหวนอดไม่ได้ที่จะถาม
หนิงหงเย่ไม่ได้ตอบอีกแล้ว เพียงแค่ถอนหายใจเบา ๆ:
“เย่ว์เสี่ยวเฟย! หวังว่าแกจะฟังคำแนะนำของข้า”
“ไม่อย่างนั้น ถ้าเราเจอกันครั้งหน้า...”
“แกกับข้า ก็จะเป็นศัตรูกัน”
ตอนกลางคืน
เซี่ยงไฮ้ สำนักงานใหญ่ของกลุ่มชิงหมิง
ภายในห้องโถงสว่างไสว แต่ก็เงียบสนิทจนน่ากลัว
กลิ่นเลือดที่เข้มข้น ผสมกับความกลัวที่น่ารังเกียจก็อบอวลอยู่ในอากาศ
ตู้ซานเย่ ผู้นำที่เคยยิ่งใหญ่ในเซี่ยงไฮ้ ตอนนี้กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นเย็น ๆ กับคนสนิทของเขา
ข้าง ๆ เขาคือโจวเผิงเฟย มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเซี่ยงไฮ้ ที่แขนขาหักหมดแล้ว
เย่ว์เฟิงนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างสบาย ๆ ดาบอสูรวางพิงอยู่ข้าง ๆ และยังมีรอยเลือดที่ยังไม่แห้ง
แค่เขานั่งอยู่ที่นั่น ก็เหมือนภูเขาที่ไม่สามารถข้ามได้ กดทับจิตใจของทุกคนในห้องโถง
เย่ว์เสี่ยวเฟยยืนอยู่ข้าง ๆ เขา หน้าอกของเขาก็กระเพื่อมเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น
นี่แหละคือความยิ่งใหญ่ของพี่ชาย!
สามารถควบคุมทุกอย่างได้อย่างรวดเร็ว!
“คุณเย่ว์...คุณชายเย่ว์...”
ตู้ซานเย่ทนความกดดันที่น่าอึดอัดนี้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เขาเป็นคนแรกที่พูดออกมา เสียงของเขาแหบแห้งมาก
เขารู้ว่าวันนี้เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน
แต่สัญชาตญาณของการเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ทำให้เขายังต้องการที่จะสู้เป็นครั้งสุดท้าย
ปึก!
แสงเย็นก็วาบขึ้น!
ตู้ซานเย่หยิบมีดสั้นที่คมออกมาจากไหนก็ไม่รู้
ภายใต้สายตาที่ตกใจของทุกคน เขาไม่ได้แทงไปที่คนอื่น แต่แทงไปที่ขาของตัวเองอย่างแรง เลือดก็ไหลลงมาเปื้อนกางเกงของเขาทันที
เขาไม่ร้องออกมาเลยแม้แต่คำเดียว กล้ามเนื้อใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว แล้วก็ดึงมีดออกมา แล้วแทงเข้าไปอีกครั้ง!
มีดที่สอง!
มีดที่สาม!
หลังจากแทงมีดสามครั้งแล้ว ขาของเขาก็มีรูเลือดสามรูที่กำลังไหลอย่างรุนแรง!
สามมีดหกรู!
นี่คือการลงโทษที่โหดร้ายที่สุดของกลุ่มชิงหมิง
เขาลงโทษตัวเองตามกฎของกลุ่ม แล้วทนความเจ็บปวดอย่างรุนแรง และยกมีดสั้นขึ้นเหนือหัวของเขา แล้วก้มลงไปที่พื้น
“ข้าตาบอดแล้ว กล้ามาหาเรื่องคุณเย่ว์และคุณชายเย่ว์!”
“ข้ายินดีที่จะมอบทรัพย์สินทั้งหมด แล้วออกจากตำแหน่ง เพื่อขอให้ท่านทั้งสองไว้ชีวิตข้า!”
“ยกโทษให้งั้นหรือ?”
แต่เย่ว์เสี่ยวเฟยกลับมองเขาอย่างเย็นชา
ตอนที่หมาแก่คนนี้จับเขาและผู้นำตระกูลของสิบตระกูลที่ร่ำรวยไป เขาเคยคิดที่จะยกโทษให้หรือเปล่า?
ตอนที่เขาร่วมมือกับคุณชายจงเพื่อแย่งชิงคฑามังกร เขาเคยคิดที่จะไว้ชีวิตใครหรือเปล่า?
“ถึงแม้ว่าแกจะดูน่าเกลียด แต่แกก็ยังคิดอะไรสวยงามอยู่!”
คำพูดของเย่ว์เสี่ยวเฟยได้ทำลายความหวังสุดท้ายของตู้ซานเย่
เย่ว์เฟิงไม่ได้สนใจเขาเลย แค่โบกมือให้กับทหารหลักของวิหารอสูรที่อยู่ข้างหลังอย่างสบาย ๆ
“ลากออกไป ทิ้งทะเล!”
คำพูดง่าย ๆ ไม่กี่คำ ได้ประกาศจุดจบสุดท้ายของผู้นำที่เคยยิ่งใหญ่ในเซี่ยงไฮ้
ตุบ ตุบ ตุบ!
ทหารหลักที่ดูแข็งแรงสองคนก็เดินเข้ามาทันที แล้วพยุงตู้ซานเย่ที่หน้าซีดเผือดไว้ แล้วลากออกไปเหมือนลากหมาที่ตายแล้ว
“ไม่! อย่า! คุณเย่ว์ไว้ชีวิตข้าด้วย!”
เสียงร้องไห้ที่น่าเศร้าก็หยุดลงทันที
ภายในห้องโถงก็กลับมาเงียบสนิทอีกครั้ง
ทุกคนถูกวิธีการที่เด็ดขาดนี้ทำให้กลัวจนไม่กล้าหายใจ
คนต่อไปคือโจวเผิงเฟย
“คุณเย่ว์ครับ! อย่าฆ่าข้า!”
มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเซี่ยงไฮ้คนนี้ร้องไห้จนน้ำตาไหล และหมดสิ้นศักดิ์ศรีทั้งหมด
“ข้ารู้ความลับมากมายของตระกูลจง! เงินลับของพวกเขา บัญชีในต่างประเทศ และเรื่องสกปรกทั้งหมดที่พวกเขาทำในช่วงหลายปีที่ผ่านมา! ข้ามีหลักฐานทั้งหมด!”
“ไอ้สัตว์นรกจงเสี่ยวเฟิง! มันยังให้ข้าช่วยหาสาว ๆ อีกด้วย...ข้ามีวิดีโออยู่!”
“ขอแค่ท่านไว้ชีวิตข้า! ข้ายินดีที่จะเปิดเผยทุกอย่าง! ข้ายินดีที่จะเป็นหมาของท่าน!”
เพื่อที่จะมีชีวิตรอด เขาได้ขายเจ้านายของเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข
ในที่สุด ใบหน้าของเย่ว์เฟิงก็เผยความสนใจออกมา
“เปิดเผยทุกอย่าง!”
คำพูดนี้ทำให้โจวเผิงเฟยเห็นความหวังที่จะมีชีวิตรอด แล้วเขาก็เริ่มเปิดเผยทุกอย่างออกมาอย่างรวดเร็ว
ในตอนนั้นเอง ก็มีความวุ่นวายดังมาจากนอกสำนักงานใหญ่
ผู้นำตระกูลของสิบตระกูลที่ร่ำรวยของเซี่ยงไฮ้ ภายใต้การนำของผู้เฒ่าไป๋และผู้เฒ่าลี่โป๋เหวิน ก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่พวกเขาเข้ามา พวกเขาก็เห็นภาพที่นองไปด้วยเลือด แต่พวกเขาก็ไม่ได้มีความกลัวเลย แต่กลับแสดงสีหน้าตื่นเต้นและเคารพ
“พวกเราขอคารวะคุณชายทั้งสอง!”
ผู้นำตระกูลของสิบตระกูลที่ร่ำรวยภายใต้การนำของไป๋เจิ้งหลิง ก็โค้งคำนับให้เย่ว์เฟิงและเย่ว์เสี่ยวเฟย
“ไม่ต้องมากพิธี”
เย่ว์เฟิงตอบอย่างเรียบเฉย และไม่สนใจที่จะควบคุมตระกูลที่ร่ำรวยของเซี่ยงไฮ้เลย
เขาชี้ไปที่เย่ว์เสี่ยวเฟยที่อยู่ข้าง ๆ เขา แล้วพูดกับทุกคนว่า: “ต่อจากนี้ไป น้องชายของข้า เสี่ยวเฟย จะเป็นคุณชายของพวกท่าน ส่วนข้าจะต้องออกเดินทางแล้ว”
อะไรนะ?
ไป๋เจิ้งหลิงและคนอื่น ๆ ต่างก็ตกตะลึงไปหมด
เขากำลังจะโยนทุกอย่างทิ้งงั้นหรือ?
แต่พวกเขาก็เข้าใจว่าเมื่อเทียบกับราชาแห่งความมืดแล้ว สิบตระกูลที่ร่ำรวยของเซี่ยงไฮ้ก็ไม่มีค่าอะไรเลย
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ไอ้หนู! แกมันเจ๋งจริง ๆ! คู่ควรกับการเป็นลูกชายของผู้บัญชาการเย่ว์!”
เสียงดังก็มาจากนอกประตู
จิ้นต้าเพ่าเดินหัวเราะเข้ามา เขาชูนิ้วโป้งให้เย่ว์เฟิงก่อน แล้วก็หันไปตบบ่าเย่ว์เสี่ยวเฟย
“เสี่ยวเฟย! เมื่อกี้ข้าติดต่อกับลี่เฟยในเมืองเจียงเฉิงแล้ว ไอ้หนูคนนั้นกำลังนอนอยู่ที่โรงพยาบาล และไม่มีปัญหาอะไรที่น่าเป็นห่วงแล้ว!”
เมื่อได้ยินข่าวนี้ หัวใจของเย่ว์เสี่ยวเฟยก็โล่งใจ
“อืม”
เย่ว์เฟิงพยักหน้า
เขาชูข้อมือขึ้นมา แล้วดูเวลา
หลังจากนั้น เขาก็ออกคำสั่งสุดท้ายกับสี่ราชาและสิบทหารหลักของวิหารอสูรผ่านวิทยุสื่อสารพิเศษ
“ข้าได้สัญญากับเทพสงครามมังกรเขียว เซียวเทียนเช่อ ไว้แล้ว”
“กองทัพของวิหารอสูรที่เข้ามาในประเทศมังกร ห้ามอยู่เกินสิบสองชั่วโมง”
“ตอนนี้! ทุกคนถอนกำลังออกจากประเทศมังกร แล้วกลับไปที่สำนักงานใหญ่!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น