ตอนที่ 220
บทที่ 220: ไอ้แก่! แกคิดว่าแกเป็นใคร? เป็นนายพลที่ได้ร่วมก่อตั้งประเทศหรือไง?
minibunny · 6,519 ตัวอักษร
ในเวลาเดียวกัน
ห่างออกไปนับหมื่นลี้ เมืองหลวง
สำนักงานใหญ่หน่วยงานที่เจ็ด ภายในห้องทำงานที่ดูอึดอัด
โห้วเลี่ยงปิงใช้ชีวิตในช่วงสองสามวันนี้ไม่ค่อยดีนัก
ภายในหน่วยงานที่เจ็ด ลูกน้องที่เคยประจบสอพลอเขา ตอนนี้มองเขาด้วยสายตาที่ดูแปลกไป
ก่อนหน้านี้เขาได้รับมอบหมายจากน้องเขย ให้ใช้หน่วย ‘เกล็ดมังกร’ จัดการกับเย่ว์เฟิง
แต่หน่วย ‘เกล็ดมังกร’ กลับลาออกทั้งหมด เขาถูกบังคับให้คุกเข่าขอโทษต่อหน้าทุกคน ถึงจะเชิญเทพเจ้าทั้งสิบเอ็ดคนนั้นกลับมาได้
และในตระกูลจง สถานะของเขาก็ตกต่ำลง
จงเสี่ยวอ้าย ภรรยาของเขา ไม่ยอมให้เขาเข้าห้องนอนมาเป็นสัปดาห์แล้ว
พ่อตาของเขามองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนจากความชื่นชมไปสู่ความผิดหวังและความดูถูก
เขารู้สึกเกลียด!
เกลียดเย่ว์เฟิง!
แล้วก็ยิ่งเกลียดเย่ว์เสี่ยวเฟย!
โห้วเลี่ยงปิงสาบานว่าเขาจะทำให้พี่น้องคู่นี้ต้องชดใช้ด้วยเลือด!
แต่เขาไม่กล้า
วิธีการที่ไม่อาจจะคาดเดาได้ของเย่ว์เฟิงเหมือนฝันร้าย ทำให้เขายังคงรู้สึกกลัวจนถึงตอนนี้
“ปัง! ปัง! ปัง!”
ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานก็ถูกเคาะ
“ไสหัวไป!”
โห้วเลี่ยงปิงตะคอกด้วยความรำคาญ
ลูกน้องที่อยู่ข้างนอกลังเลเล็กน้อย แต่ก็เปิดประตูเข้ามาอย่างกล้าหาญ
“ท่านรองผู้ว่า...สายลับจากหน่วยงานข่าวกรองของสหรัฐฯ คุณสมิธ มาขอเข้าพบครับ”
โห้วเลี่ยงปิงหยุดการเคลื่อนไหว
สมิธ?
เขาเคยได้ยินชื่อนี้ สายลับที่เก่งที่สุดของสหรัฐ ที่มีชื่อเสียงเรื่องความโหดเหี้ยม
ได้ยินมาว่าในช่วงสิบปีที่ผ่านมา การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองของประเทศเล็ก ๆ หลายประเทศอยู่เบื้องหลังคนนี้
เขามาหาข้าทำไม?
“ให้เขาเข้ามา”
โห้วเลี่ยงปิงระงับความรำคาญในใจ แล้วจัดปกเสื้อของเขา แล้วกลับมามีอำนาจของรองผู้อำนวยการหน่วยงานที่เจ็ด
ตุบ ตุบ ตุบ!
ในไม่ช้า ชายผิวขาวผมทองในชุดสูทสีขาว และมีรอยยิ้มแบบมืออาชีพก็เดินเข้ามา
“ท่านรองผู้ว่า! ข้ามาหาท่านโดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้า ต้องขออภัยด้วย”
สมิธพูดภาษาจีนได้อย่างคล่องแคล่ว
“มีอะไรก็รีบพูด” โห้วเลี่ยงปิงพูดอย่างไม่พอใจ
“ฮ่าฮ่า!”
สมิธไม่สนใจ แล้วดึงเก้าอี้ออกมานั่งอย่างสบาย ๆ “ข้าได้ยินมาว่าท่านรองผู้ว่ากำลังมีปัญหา...เกี่ยวกับราชาแห่งความมืด หัวหน้าวิหารอสูร—เย่ว์เฟิง”
“แกมาเพื่อดูถูกข้าใช่ไหม?”
ร่างกายของโห้วเลี่ยงปิงตึงเครียด ความโกรธก็พุ่งขึ้นมาทันที
“แน่นอนว่าไม่!”
สมิธส่ายหัว รอยยิ้มของเขาก็ดูมีความหมาย: “ตรงกันข้าม ข้ามาเพื่อนำข่าวดีที่ยิ่งใหญ่มาให้ท่านรองผู้ว่า”
เขายื่นตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แล้วลดเสียงลง: “ข่าวกรองของเราแสดงว่า ราชาแห่งความมืด เย่ว์เฟิง ได้บุกเข้าไปในพระราชวังเทียนติงที่เขาฉางไป๋เมื่อไม่นานมานี้!”
โห้วเลี่ยงปิงตกตะลึง
พระราชวังเทียนติง?
สถานที่ต้องห้ามที่ถูกจัดให้เป็นความลับสูงสุดของประเทศมังกร!
เป็นสถานที่ในตำนานที่เข้าไปแล้วไม่มีวันกลับออกมา!
“จริงหรือ?!”
โห้วเลี่ยงปิงหายใจถี่
“โปรดเชื่อมั่นในความเป็นมืออาชีพของหน่วยงานข่าวกรองของสหรัฐฯ”
สมิธยิ้มอย่างมั่นใจ: “พวกเรากำลังตามหาเบาะแสของราชาแห่งความมืดอยู่ตลอดเวลา ข้าสามารถรับรองได้เลย”
ความสุขอย่างบ้าคลั่ง!
ความสุขที่ไม่สามารถควบคุมได้ก็พุ่งท่วมท้นสติสัมปชัญญะของโห้วเลี่ยงปิง!
เย่ว์เฟิงตายแล้ว?
ฝันร้ายที่กดทับหัวของเขา คนที่ทำให้เขาเสียหน้า ก็ตายแล้วงั้นหรือ?!
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ดี! ตายดีแล้ว!”
โห้วเลี่ยงปิงไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป แล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
หัวเราะไปนานแล้ว เขาก็สงบลง แล้วมองสมิธอีกครั้ง: “แกต้องการทำอะไรกันแน่?”
“ง่ายมาก”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น