บทที่ 224: ใบหน้าที่สกปรกไม่ใช่ใบหน้าของแก แต่เป็นหัวใจของแก!

คำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนก็ตกตะลึงไปหมด

ปากของจิ้นต้าเพ่าก็อ้าออกอีกครั้ง และครั้งนี้เขารู้สึกว่าขากรรไกรของเขาอาจจะหลุดไปแล้ว

หลินเสี่ยวลู่เอามือปิดปาก ดวงตาสวยของเธอเบิกกว้าง สมองของเธอก็ว่างเปล่า

นี่...นี่คือเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ควบคุมเซี่ยงไฮ้ และไม่เคยแสดงความรู้สึกออกมาเลยหรือ?

นี่ไม่ใช่การขอโทษแล้วหรือ?