ตอนที่ 260
บทที่ 260: ความภักดีและความกตัญญูไม่อาจสมบูรณ์พร้อมได้พร้อมกัน! ความภักดีต่อชาติ คือความกตัญญูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดต่อพ่อแม่!
minibunny · 6,544 ตัวอักษร
ในไม่ช้า กลุ่มคนก็เดินเข้าไปในส่วนลึกของสุสานวีรชน ท่ามกลางป้ายหลุมศพที่เรียงรายกันอย่างหนาแน่น
ป้ายหลุมศพเหล่านี้แตกต่างจากที่เย่ว์เสี่ยวเฟยเคยเห็นด้านนอกอย่างสิ้นเชิง
ไม่มีรูปถ่าย ไม่มีประวัติชีวิต และแม้แต่...ไม่มีชื่อเลย!
มีเพียงรหัสที่เย็นชาสลักอยู่บนนั้นเท่านั้น
【ว่าว】
【นกกระจอก】
【เหยี่ยวภูเขา】
【แมวเฒ่า】
【ทูตลับหมายเลขสอง】
...
รหัสแต่ละอัน แทนชีวิตที่สดใส แทนวีรบุรุษแต่ละคนที่เผาผลาญตัวเองอย่างเงียบ ๆ ในความมืด เพื่อส่องสว่างให้แก่ประเทศชาติ
“คุณปู่ซุนครับ! ทำไม...ถึงไม่มีแม้แต่ชื่อครับ?” ลำคอของเย่ว์เสี่ยวเฟยแห้งผาก
ซุนเต๋อเซิ่งที่เดินอยู่ข้างหน้าหยุดเดิน แต่ไม่ได้หันกลับมา
เสียงทุ้มของเขาก้องกังวานในป่าหลุมศพที่ดูเคร่งขรึมแห่งนี้
“เพราะพวกเขาคือทหารในแนวรบที่ซ่อนอยู่! ตัวตนของพวกเขาคือความลับสูงสุดของประเทศ!”
“แม้แต่การเสียสละ! ข้อมูลของพวกเขาก็ไม่สามารถถูกเปิดเผยได้”
“ถ้าสลักชื่อจริงไว้บนป้ายหลุมศพ แล้วถูกศัตรูที่แฝงตัวอยู่พบเข้า! ครอบครัวของพวกเขา...ก็จะถูกแก้แค้น”
คำพูดของซุนเต๋อเซิ่งเหมือนค้อนขนาดใหญ่ที่กระแทกเข้าที่หัวใจของทุกคนอย่างแรง
การแก้แค้นครอบครัว!
สี่คำนี้ ทำให้สายลับหน่วยงานที่เจ็ดทุกคนรู้สึกหนาวสั่นจนถึงกระดูก
พวกเขารู้ดีกว่าใคร ๆ ว่าศัตรูเหล่านั้นบ้าคลั่งแค่ไหน ไม่มีความละอายในการทำสิ่งชั่วร้าย!
หัวใจของเย่ว์เสี่ยวเฟยก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง
แม้แต่ชื่อก็ยังไม่สามารถทิ้งไว้ได้
ถ้าอย่างนั้น พ่อแม่ ภรรยา และลูก ๆ ของพวกเขา คงไม่มีทางรู้เลยว่าพวกเขาได้หลับใหลอยู่ที่นี่ หรือแม้แต่ไม่รู้ว่าพวกเขาเสียชีวิตได้อย่างไร
ทุกปีในเทศกาลเช็งเม้ง ในขณะที่หลุมศพของคนอื่นมีควันธูปล้อมรอบ มีญาติมารวมตัวกันทำความสะอาดสุสาน วีรบุรุษที่อยู่ที่นี่ก็ต้องอยู่กับความเหงาเท่านั้น
“ถ้าอย่างนั้น! ครอบครัวของพวกเขาจะไม่มีวันมาไว้อาลัยได้เลยหรือ? จะไม่มีวันรู้เลยว่าลูกชาย สามี พ่อของพวกเขาได้เสียสละเพื่อประเทศชาติไปแล้ว?”
เสียงของเย่ว์เสี่ยวเฟยเริ่มสั่น
“เฮ้อ...”
ซุนเต๋อเซิ่งถอนหายใจยาว เต็มไปด้วยความรู้สึกของกาลเวลาและความสิ้นหวังที่ไม่มีที่สิ้นสุด
“ความภักดีและความกตัญญูไม่อาจสมบูรณ์พร้อมได้พร้อมกัน!”
“ซุนเต๋อเซิ่งคนนี้! ก็เป็นลูกอกตัญญูคนหนึ่ง!”
เขายกศีรษะขึ้น มองไปยังที่ไกล ๆ ราวกับว่ามองทะลุผ่านกาลเวลา เห็นบ้านเกิดที่ห่างไกลของเขา
“ในปีนั้น! ข้าและพี่ชายสามคนเข้าร่วมกองทัพด้วยกัน ที่บ้านเหลือเพียงแม่ที่แก่แล้ว ตอนที่ข้าจากไป ดวงตาของแม่ก็ร้องไห้จนเกือบจะบอดแล้ว จับมือข้าไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย...”
“หลังจากนั้น! พี่ชายสามคนของข้าก็เสียสละในสนามรบทั้งหมด ส่วนข้าก็ไม่ได้กลับบ้านมานานกว่าสิบปีแล้ว”
“เมื่อข้าได้รับข่าวจากบ้านอีกครั้ง! แม่ของข้า...ก็ใกล้จะจากโลกนี้ไปแล้ว”
พูดถึงตรงนี้ ชายชราที่แข็งแกร่งคนนี้ก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป น้ำตาขุ่น ๆ ก็ไหลออกมาเป็นสาย
“ชาวบ้านมาบอกข้าว่า ก่อนที่แม่จะจากไป ท่านเรียกคนในหมู่บ้านมาอยู่ต่อหน้า แล้วไม่บ่นว่าพวกเราพี่น้องเลยแม้แต่คำเดียว”
“ท่านกล่าวว่า...”
ซุนเต๋อเซิ่งสำลัก แล้วเลียนแบบน้ำเสียงของแม่ในความทรงจำ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจสูงสุด กล่าวทีละคำ:
“【ลูกชายของข้า! ไปปกป้องประเทศแล้ว!】”
“【ความภักดีต่อชาติ! คือความกตัญญูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด! ต่อพวกเราที่เป็นพ่อเป็นแม่!!!】”
โครม!
ประโยคนี้ ทำให้เย่ว์เสี่ยวเฟยน้ำตาไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้!
สายลับหน่วยงานที่เจ็ดรอบข้าง ก็ดวงตาแดงก่ำไปหมด บางคนกัดริมฝีปากแน่น เพื่อไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา ส่วนบางคนก็ร้องไห้จนน้ำตาไหลอาบแก้มแล้ว
นี่แหละคือพ่อแม่ของประเทศมังกร!
นี่แหละคือวีรบุรุษของประเทศมังกร!
ใช้คำพูดที่เรียบง่ายที่สุด เพื่ออธิบายความรู้สึกที่สูงส่งที่สุดต่อชาติและครอบครัว!
ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่า พวกเขากำลังปกป้องภารกิจแบบไหน
ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่า ชุดเครื่องแบบที่อยู่บนบ่าของพวกเขา มีเกียรติยศที่หนักอึ้งขนาดไหน!
โหวเลี่ยงปิงยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน มองฉากที่อยู่ตรงหน้า แต่ในใจของเขามีแต่ความรำคาญและความอาฆาตที่ไม่มีที่สิ้นสุด
การแสดงอารมณ์!
เป็นการแสดงอารมณ์ที่น่ารังเกียจอีกแล้ว!
ตอนนี้เขาต้องการที่จะเห็นท่านผู้เฒ่าสวีหมดทาง แล้วผลักคนกลุ่มนี้ทั้งหมดลงนรก!
ในตอนนั้นเอง
“มาถึงแล้ว!”
ท่านผู้เฒ่าสวีที่เงียบมาตลอดก็หยุดเดิน
ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง แล้วพบว่าพวกเขามาถึงใจกลางของสุสานวีรชนแล้ว
ด้านหน้า มีศิลาจารึกขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่
สร้างจากหินแกรนิตทั้งหมด สูงหลายเมตร ดูสง่างามยิ่งใหญ่
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนสับสนคือ ศิลาจารึกนั้นเรียบเนียนเหมือนกระจก ไม่มีตัวอักษรใด ๆ เลย!
“ศิลาจารึกไร้อักษร!”
สายลับหนุ่มคนหนึ่งอุทานออกมา
ศิลาจารึกไร้อักษรนี้ เป็นปริศนาของสำนักงานสาขาเซี่ยงไฮ้ ที่มีมานานหลายสิบปีแล้ว!
ไม่มีใครรู้ที่มา ไม่มีใครรู้จุดประสงค์
“ฮ่าฮ่าฮ่า!”
เมื่อเห็นหินที่ว่างเปล่านี้ โหวเลี่ยงปิงก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป แล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
เสียงหัวเราะนั้นดังชัดเจนในสุสานที่เงียบสงบ
“ไอ้คนแก่! หินก้อนเดียว! นี่คือหลักฐานที่แกบอกงั้นหรือ?”
“แกหลอกข้า! แกหลอกพวกเราทุกคน?!”
อย่างไรก็ตาม ท่านผู้เฒ่าสวีไม่ได้มองเขาเลย ท่านเดินไปที่หน้าศิลาจารึกไร้อักษร แล้วยื่นมือที่แห้งเหี่ยวออกไป สัมผัสพื้นผิวที่เย็นเฉียบของศิลาจารึกเบา ๆ
“ศิลาจารึกนี้ มีชื่อว่า 【แสงนิรันดร์】”
ท่านผู้เฒ่าสวีค่อย ๆ กล่าว: “ความหมายคือ—ถึงแม้ว่าวีรบุรุษจะจากไปแล้ว แต่จิตวิญญาณยังคงสว่างไสวตลอดไป”
ทันทีที่คำพูดจบลง
ท่านผู้เฒ่าสวีก็พยักหน้าเบา ๆ ให้ซุนเต๋อเซิ่งที่อยู่ข้าง ๆ: “สหายซุนเต๋อเซิ่ง! ในฐานะผู้ดูแลสุสานผู้ทรงเกียรติ! ท่านยังจำภารกิจแรกเริ่มได้หรือไม่?”
“พร้อมเสมอ!”
ซุนเต๋อเซิ่งยืนตัวตรงทันที กำหมัดขวาแล้วทุบหน้าอก หลังจากนั้นเขาก็เดินไปที่ด้านหลังของศิลาจารึกขนาดใหญ่นั้น
เขาคลำอยู่ครู่หนึ่งในช่องที่ซ่อนอยู่ด้านหลังศิลาจารึก แล้วก็กดลงไปทันที!
“ครืน ครืน ครืน—”
เสียงกลไกที่หนักอึ้งก็ดังขึ้นจากภายในศิลาจารึก ราวกับยักษ์ที่หลับใหลมานานหลายสิบปี กำลังตื่นขึ้น!
“นี่...เกิดอะไรขึ้น?”
“ศิลาจารึกไร้อักษร! ขยับแล้วงั้นหรือ?”
ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของทุกคน!
ศิลาจารึกไร้อักษรก็ค่อย ๆ เลื่อนออกไปด้านข้าง เผยให้เห็นช่องสี่เหลี่ยมลึกที่อยู่ด้านล่าง!
ข้างในมีกล่องเอกสารทองเหลืองโบราณวางอยู่อย่างเงียบ ๆ!
พื้นผิวของกล่องเต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลา แล้วยังมีสัญลักษณ์โบราณถูกประทับไว้บนนั้น
นั่นคือการรวมกันของดาบคมและโล่ป้องกัน
สัญลักษณ์ดั้งเดิมของหน่วยงานที่เจ็ด!
ทุกคนเงียบสนิท!
ทุกคนถูกฉากที่เหลือเชื่อนี้ทำให้ตกตะลึง!
“นี่...นี่คือ...”
โหวเลี่ยงปิงตาเบิกกว้างราวกับถูกฟ้าผ่า ความรู้สึกที่ไม่ดีก็เพิ่มขึ้นอย่างรุนแรง
“นี่คือ 【กล่องเจ็ดใจรวมเป็นหนึ่ง】”
ท่านผู้เฒ่าสวีหันกลับมา แล้วกล่าวอย่างสงบ: “【ชาวนาเฒ่า】 ผู้ก่อตั้ง! ได้ร่วมก่อตั้งหน่วยงานที่เจ็ดกับสหายอีกหกคนในปีนั้น เพื่อรักษาความลับสูงสุด จึงได้กำหนดกฎเกณฑ์”
“ตัวตนที่แท้จริงของ 【ชาวนาเฒ่า】 ถูกปิดผนึกไว้ในกล่องนี้! การเปิดกล่องนี้ได้ จะต้องตรงตามเงื่อนไขสองประการ”
ท่านผู้เฒ่าสวียื่นนิ้วสองนิ้วออกไป
“ข้อแรก! ต้องให้ผู้ดูแลสุสานนี้! เปิดกลไก!”
“ข้อที่สอง! ต้องมีผู้ก่อตั้งที่ยังมีชีวิตอยู่ อย่างน้อยหนึ่งคน! อยู่ในที่นั้นพร้อมกัน! เพื่อยืนยันด้วยตัวเอง!”
ทันทีที่คำพูดจบลง ทุกคนก็โกลาหล!
ความลับที่น่าตกตะลึงที่ถูกปิดผนึกมานานกว่าเจ็ดสิบปี กำลังจะถูกเปิดเผย!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น