บทที่ 274: ท่านผู้เฒ่าสวี: ปู่ของแกน่ะหรือ? ก็ไอ้ขี้ขลาดที่ฉี่ราดกางเกงคนนั้นแหละ!

ซวบ!

ในทันที สายตาของทุกคนในสุสาน ก็เหมือนเศษเหล็กที่ถูกแม่เหล็กดึงดูด จ้องเขม็งไปที่เจ้าหน้าที่พิเศษที่กำลังกรีดร้องคนนั้น

เจอแล้วหรือ?

ในที่สุดก็เจอแล้ว!

ใบหน้าของสมิธที่บิดเบี้ยวด้วยความอัปยศและความโกรธ ตอนนี้ก็หันไปหาลูกน้องของเขาทันที ดวงตาที่เต็มไปด้วยเลือดก็เผยความหวังที่เกือบจะบ้าคลั่งออกมา!