บทที่ 280: ให้แกเรียกคนมา แกกลับเรียกมาทั้งเขตสงครามหรือ?

ในขณะที่คำพูดจบลง เสียงคำรามที่ดังจนแก้วหูแตกก็ไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย แต่กลับยิ่งบ้าคลั่งมากขึ้น!

สุสานวีรชนทั้งหมด ก็เหมือนเรือเล็ก ๆ ในพายุ ที่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น!

“กองทัพนับพันหมื่น?!”

สมิธพยายามอย่างหนักที่จะทรงตัวไว้ บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไร้สาระและความดูถูก

“ไอ้คนแก่! แกเป็นบ้าไปแล้วหรือ?”