บทที่ 292: ข้าอยู่ตรงหน้าแกแล้ว! แกเห็นข้าเหมือนเมื่อก่อนกี่ส่วน!

คำพูดที่เย่อหยิ่งอย่างที่สุดของแม็กอาเธอร์ ดังสะท้อนไปทั่วท้องฟ้าเหนือสุสาน

หยิ่งยโส!

โอ้อวด!

“ไอ้บัดซบ!”

จิ้นต้าเพ่าระเบิดออกมาเป็นคนแรก น้ำลายกระเด็นไปทั่ว เขาชี้ไปที่จมูกของแม็กอาเธอร์ แล้วด่าอย่างสาดเสียเทเสีย: “ไอ้คนแก่สารเลว! แกไม่ละอายใจบ้างหรือ? ยังกล้าพูดว่าแกคู่ควรที่จะเทียบกับท่านนายพลหู่เปิ่นหรือ?”