บทที่ 312: ใช้ชีวิตเป็นเหยื่อ ล่อหมาป่าออกมาสังหาร!

【อวิจี】!

สองคำนี้! มาพร้อมกับความเย็นชาจากนรก! ทุบเข้าที่หัวใจของเย่ว์เสี่ยวเฟยอย่างรุนแรง

เขาไม่เข้าใจความหมายที่ลึกซึ้งเบื้องหลังสองคำนี้ แต่เขาสามารถสัมผัสได้ถึงความมืดมิดและความสิ้นหวังที่สามารถกลืนกินทุกสิ่ง!

“หมายความ...หมายความว่าอย่างไร?”

ลำคอของเย่ว์เสี่ยวเฟยแห้งผากเล็กน้อย