บทที่ 329: อยากจะหนีไป? นอกจากฆ่าข้าแล้ว!

ลมยามค่ำคืนพัดผ่านข้างหู

เย่ว์เสี่ยวเฟยไม่เคยวิ่งเร็วขนาดนี้มาก่อน เขารู้สึกว่าปอดของเขากำลังลุกไหม้ ขาทั้งสองข้างหนักอึ้งเหมือนถูกเทด้วยตะกั่ว

แต่สัญชาตญาณของการเอาชีวิตรอด! และเสียงคำรามที่ดังสนั่นของหานเซียว! ขับเคลื่อนให้เขาไม่กล้าหยุดแม้แต่วินาทีเดียว

เขาพุ่งออกจากถนนที่ถูกปิดล้อม เลี้ยวเข้าซอยแล้วซอยเล่า

ด้านหลัง เสียงปืนที่ดุเดือดและเสียงโลหะกระทบกัน ก็ค่อย ๆ ห่างออกไป