บทที่ 334: วีรบุรุษ, ปิดฉาก!

“ลุงหาน! ท่านพูดมาเลย! ไม่ว่าจะเป็นอะไร! ผมจะช่วยท่านทำให้สำเร็จ!”

เย่ว์เสี่ยวเฟยกอดหานเซียวไว้แน่น ราวกับต้องการใช้ความอบอุ่นของตัวเอง! เพื่อรักษาชีวิตที่กำลังจางหายไปอย่างรวดเร็วนั้นไว้

“ฝังข้า...ไว้ที่หนานซาน”

ริมฝีปากของหานเซียวแทบไม่มีสีเลือดเลย ทุกคำที่พูดออกมา ต้องใช้กำลังอย่างมาก

“พี่น้องของข้า...ถูกฝังอยู่ที่นั่น พวกเขารอข้ามานานแล้ว...”