บทที่ 354 ไว่ทานหมายเลข 8 ถิ่นของฉันงั้นเหรอ?

ประตูห้องประลองปิดลงอย่างหนักหน่วง

"ปัง!"

เสียงทึบสนิทนั้นตัดขาดความอึกทึกจากภายนอกจนหมดสิ้น และประหนึ่งเป็นเสียงระฆังส่งสัญญาณแห่งความตาย โคะอินุ ทาโร่ และสมาชิกทีมโทไกอีกหกคนกระจายตัวออกไปในทันที ก่อตัวเป็นค่ายกลสังหารเจ็ดดาราตามมาตรฐาน ล้อมเย่ว์เสี่ยวเฟยไว้กึ่งกลางอย่างแน่นหนา

"ไอ้หนู ตอนนี้ไม่มีนักข่าว ไม่มีผู้ตัดสิน และไม่มีกฎกติกาใดๆ ทั้งสิ้น" โคะอินุ ทาโร่ ขยับข้อมือจนเกิดเสียงดังกรอบแกรบ "ฉันจะทำให้แกได้รู้ว่า ความสิ้นหวังที่แท้จริงมันเป็นยังไง!"

"ลงมือ!"