บทที่ 371 เบื้องหลังของฉัน คือประเทศมังกร! ถอยไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียว!

สิ้นเสียงพูด ร่างของเย่ว์เสี่ยวเฟยพลันหายวับไปจากที่เดิม

ไม่สิ ไม่ใช่หายตัว แต่มันคือความเร็ว! ความเร็วที่ก้าวข้ามขีดจำกัดของการมองเห็น!

สัญชาตญาณการต่อสู้ที่ผ่านการเคี่ยวกรำมานับพันครั้งของโคคุโสะ ส่งสัญญาณเตือนภัยแก่เขาอย่างบ้าคลั่ง! อันตราย! อันตรายถึงขีดสุด! เขากระทั่งไม่มีเวลาจะตอบสนองใดๆ เลยด้วยซ้ำ

"ฟึ่บ!"

วินาทีถัดมา โคคุโสะถูกหิ้วคอขึ้นด้วยมือข้างเดียว เท้าลอยเหนือพื้น เขาพยายามดิ้นรนสุดชีวิต ทว่ากลับไม่อาจขยับเขยื้อนมือที่แข็งแกร่งประหนึ่งคีมเหล็กนั้นได้เลยแม้แต่นิดเดียว ชายสวมหน้ากากคนนั้นจ้องมองเขาในระยะประชิด ดวงตาภายใต้หน้ากากคู่นั้นไม่มีร่องรอยของอารมณ์ความรู้สึกใดๆ หลงเหลืออยู่เลย