บทที่ 393 สังขารร้อยปีเปลี่ยนเป็นอนุสาวรีย์ เสียงประกาศนามสะเทือนขวัญแห่งชาติ!

ลมราตรีหวีดหวิว พัดพาเอาใบไม้ร่วงบนลานกว้างให้ปลิวว่อน และพัดเอาแขนเสื้อที่ว่างเปล่าของเหล่าทหารผ่านศึกให้โบกสะบัด

อิโต้ ทาเกโอะถูกตรึงไว้กับเสาหิน ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างควบคุมไม่ได้ ใบหน้าที่คุ้นเคยเหล่านั้น ประหนึ่งเหล่าอสุรกายที่คลานออกมาจากขุมนรก พุ่งเข้าบีบคอเขาไว้แน่น เสียงปืนและระเบิดเมื่อหลายสิบปีก่อน ราวกับดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง กลิ่นเขม่าปืน กลิ่นคาวเลือด กลิ่นศพไหม้... ทุกอย่างผสมปนเปกันจนเขาแทบจะอาเจียนออกมา

"ประกาศนาม!"

ชายชราขาเดียวคนนั้น พลันตะโกนก้องขึ้นมาหนึ่งประโยค น้ำเสียงนั้นแหบพร่า ประหนึ่งเหล็กสองแผ่นที่สนิมเขรอะขัดสีกัน ทว่ากลับเปี่ยมไปด้วยอำนาจทะลุทะลวงประหนึ่งคมดาบผ่าหิน

ตึก!