บทที่ 399 ท่านผู้เฒ่าสวี่แผลงฤทธิ์! สามประโยคสั่งปลด!

เสียงตวาดกึกก้องประหนึ่งอัสนีบาตกลางวันแสกๆ ทำเอาบอดี้การ์ดชุดดำที่กำลังจะลงมือต่างพากันชะงักงัน

เหมยเหลียงซิ่งเองก็ถูกเสียงคำรามนี้สะเทือนจนใจสั่นไหว รีบหันไปมองตามต้นเสียงโดยสัญชาตญาณ

ขวับ!

ฝูงชนหลีกทางออกเป็นสองฝั่งโดยอัตโนมัติ ชายชราในเครื่องแบบทหารเรือรุ่นเก่า ผมสีเงินโพลน ทว่าแผ่นหลังกลับเหยียดตรงประหนึ่งเข็มกล้าม ก้าวเดินด้วยจังหวะที่มั่นคงออกมาจากด้านหลัง นั่นคือสวี่อันปาง!

เหมยเหลียงซิ่งในตอนแรกยังจำไม่ได้ เพราะก่อนหน้านี้เขามัวแต่ขลุกอยู่บนรถและสนทนากับทานากะ จึงไม่ได้สังเกตเลยว่าบนลานกว้างแห่งนี้ นอกจากกลุ่มทหารผ่านศึกในชุดทหารขาดรุ่งริ่งแล้ว ยังมีบุคคลที่มีบุคลิกโดดเด่นเหนือชั้นเช่นนี้อยู่อีกคนหนึ่ง