บทที่ 431 หาเรื่องพวกคุณ เหมือนผมเตะโดนก้อนสำลีชัดๆ!

เธอกล่าวจบก็ไม่เอ่ยสิ่งใดอีก ทำเพียงใช้ดวงตาอันเย็นชาคู่นั้นจ้องมองเย่ว์เสี่ยวเฟยอย่างเงียบสงบเพื่อรอคอยคำตอบจากเขา ในสายตาของเธอ ข้อเสนอที่มอบให้นี้ไม่มีผู้ใดสามารถปฏิเสธได้ลง ทั้งเงินทอง ชื่อเสียง และชีวิตที่สุขสบาย สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ผู้คนร้อยละเก้าสิบเก้าจุดเก้าบนโลกใบนี้ ต่างดิ้นรนไขว่คว้ามาตลอดทั้งชีวิต

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เธอมอบให้ไม่ใช่เพียงเล็กน้อย ทว่ามันคือทรัพย์สินมหาศาลระดับดาราศาสตร์ที่เพียงพอจะทำให้ใครก็ตามต้องคลั่งไคล้! เธอไม่เชื่อว่าเย่ว์เสี่ยวเฟยจะต้านทานสิ่งเย้ายวนเช่นนี้ได้ อย่างไรเสียเขาก็เป็นคน และคนย่อมต้องมีความทะยานอยาก

ทว่าสิ่งที่เธอคาดการณ์ไว้ ไม่ว่าจะเป็นสีหน้าตกตะลึง ดีใจจนเนื้อเต้น หรือความลังเลดิ้นรนในใจของเย่ว์เสี่ยวเฟย กลับไม่ปรากฏออกมาเลยแม้แต่น้อย เย่ว์เสี่ยวเฟยเพียงรับฟังเธอจนจบด้วยความสงบนิ่ง ใบหน้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เขาทำเพียงจ้องมองผู้หญิงสวมหน้ากากคนนั้น แววตาจากความใคร่รู้ในตอนแรกค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความ... ผิดหวัง ใช่แล้ว มันคือความผิดหวัง

เขาเดิมทีนึกว่าผู้หญิงลึกลับที่วางแผนการใหญ่โตขนาดนี้จะมีวาทกรรมที่สะเทือนโลก หรือมีข้อเสนอการร่วมมือที่ทำให้เขาไม่อาจปฏิเสธได้ ทว่าที่แท้หลังจากวุ่นวายมาตั้งนาน มันก็แค่การใช้เงินซื้อตัวในระดับต่ำที่สุดงั้นหรือ? พวกเธอคิดว่าตนเองเป็นใคร? คิดว่าคนของตระกูลเย่ว์สามารถประเมินค่าได้ด้วยเงินงั้นหรือ? คิดว่าเขาเย่ว์เสี่ยวเฟยเป็นพวกเดนตายที่เห็นแก่เงินเหมือนพวกนั้นหรืออย่างไร? ช่างน่าขันสิ้นดี! และดูแคลนเขาเย่ว์เสี่ยวเฟยเกินไปแล้ว! ดูแคลนตระกูลเย่ว์ของพวกเราเกินไปแล้ว!

"ฮ่าฮ่าฮ่า..." เย่ว์เสี่ยวเฟยพลันระเบิดหัวใจออกมา "แค่เนี่ยนะ? พวกคุณอุตส่าห์เสียแรงตั้งมหาศาลนัดฉันมาที่นี่ เพื่อที่จะพูดเรื่องแค่นี้เองเหรอ?"