บทที่ 490 พลิกปักษ์ไวกว่าพลิกตำรา!

เรือเร็วพุ่งทะยานไปบนผิวน้ำ ก่อเกิดเป็นคลื่นสีขาวโพลนพลันมุ่งหน้าสู่เขตน่านน้ำสากลด้วยความเร็วสูง เรือรบและเฮลิคอปเตอร์ของโทไกประหนึ่งฝูงฉลามที่ได้กลิ่นคาวเลือด ต่างพากันติดตามมาอย่างกระชั้นชิดในระยะห้ากิโลเมตร พวกมันมิกล้าเข้าใกล้จนเกินไป ทว่าก็มิยินยอมที่จะล้มเลิกไปง่าย ๆ บรรยากาศยังคงตึงเครียดถึงขีดสุด

บนเรือเร็ว องค์จักรพรรดิโทไกขดตัวอยู่มุมเรือ ร่างกายเปียกโชกและสั่นเทาไปทั้งตัว ลมทะเลพัดกรรโชกใส่ร่างกายที่มีแต่บาดแผล ทั้งหนาวทั้งเจ็บปวด ทว่าสิ่งที่ท่านหวาดกลัวยิ่งกว่า คือชายหนุ่มที่ชื่อเย่ว์เสี่ยวเฟยตรงหน้าผู้นี้ มิทราบได้เลยว่าชะตากรรมต่อไปที่ต้องเผชิญจะเป็นเช่นไร

เย่ว์เสี่ยวเฟยมิมองท่านแม้เพียงนิด เขาเพียงยืนอยู่ตรงหัวเรือท้าลมทะเล พลันจอดมองออกไปไกลแสนไกล สมาชิกทีม นิกหลิน ต่างทำหน้าที่ของตนอย่างแข็งขัน โฉ่วนิว กำลังตรวจสอบระบบขับเคลื่อนของเรือเร็วเพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีสิ่งใดผิดพลาด เหรินสู่ หานตั่วตั่วกอดแท็บเล็ตไว้ในอ้อมอก นิ้วทั้งสิบพริ้วไหวคอยเฝ้าจับตาดูสัญญาณเรดาร์และช่องทางสื่อสารโดยรอบตลอดเวลา

ส่วน ซานจี กลับคืนสู่ท่าทางไม่เอาไหนอีกครั้ง เขาชูนิ้วกลางให้แก่กองเรือมหึมาทางด้านหลัง พลันยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปคู่ไว้เป็นที่ระลึก "นี่ พวกคุณว่าตาแก่นี่ถ้าพวกเราพาตัวกลับไป จะเอาไปทำน้ำแดงหรือจะนึ่งซีอิ๊วดีจ๊ะ?" ซานจี ลูบคางพลางทำท่าครุ่นคิดอย่างจริงจัง

ยามได้รับยินประโยคนี้ องค์จักรพรรดิสะดุ้งสุดตัวจนเกือบจะปัสสาวะราดออกมาจริง ๆ "พอได้แล้ว อย่าไปหลอกเขาเลย" เย่ว์เสี่ยวเฟยหันไปดุ ซานจี หนึ่งรอบ จากนั้นก็เดินไปหยุดตรงหน้าองค์จักรพรรดิ พลันจ้องมองลงมาจากที่สูง