บทที่ 497 จับตะพาบในไห เชิญท่านเข้าหม้อ!

ห้องบัญชาการรบของเรือบรรทุกเครื่องบิน "ตงเฟิง" เรียกได้ว่าเป็นศูนย์กลางประสาทส่วนกลางของกองทัพเรือประเทศมังกรทั้งกองทัพ บนหน้าจอวงแหวนขนาดมหึมา ปรากฏกระแสข้อมูลอันซับซ้อนและสัญญาณเรดาร์นับไม่ถ้วนที่กะพริบอยู่ อัดแน่นไปด้วยบรรยากาศแห่งโลกอนาคตและเทคโนโลยีล้ำสมัย

เหล่านายทหารฝ่ายเสนาธิการและเจ้าหน้าที่เทคนิคในเครื่องแบบทหารเรือสีขาวบริสุทธิ์หลายสิบคน กำลังประจำการอยู่ในตำแหน่งของตนเอง ต่างเร่งรีบทำงานอย่างมีระเบียบภายใต้สภาวะตึงเครียด ภายในห้องบัญชาการแห่งนี้ นอกจากเสียงเคาะแป้นพิมพ์และเสียงหึ่ง ๆ ของเครื่องจักรแล้ว กลับเงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มร่วงพื้น

ยามที่เจ้าเหมิงเซิ่งพายกลุ่มของเย่ว์เสี่ยวเฟยเดินเข้ามา ทุกคนพลันหยุดงานในมือและลุกขึ้นทำความเคารพทันที "ทำงานต่อไป!" เจ้าเหมิงเซิ่งโบกมือ พลันส่งสัญญาณให้ลูกน้องปิดประตูห้องบัญชาการ และสั่งให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปจนหมด หลงเหลือเพียงนายทหารฝ่ายเสนาธิการระดับหัวกะทิไม่กี่คนเท่านั้น

บรรยากาศทั่วทั้งห้องบัญชาการพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาในพริบตา เจ้าเหมิงเซิ่งเดินไปที่แผงควบคุมหลัก สองมือยันขอบโต๊ะ จ้องมองแผนที่น่านน้ำขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมพื้นที่แปซิฟิกตะวันตกทั้งหมด แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นคมปลาบ

"เสี่ยวเฟย แกคิดจริงๆ หรือว่า ที่อาเคลื่อนกำลังพลขนาดนี้ เรียกได้ว่ายกทัพมาเกือบหมดกองเรือ จัดฉากใหญ่โตขนาดนี้ เพียงเพื่อจะมารับแกกลับบ้านเฉยๆ?"