บทที่ 510 ฆ่าไก่ ไฉนต้องใช้มีดบังตอ?

เหนือระดับความสูงหมื่นเมตร ในจุดที่สูงยิ่งกว่าชั้นเมฆ กระแสอากาศบ้าคลั่ง อุณหภูมิดิ่งต่ำลงถึงติดลบหลายสิบองศา ประตูหลังของเครื่องบินขนส่งยูหลิง พลันเปิดออกเสียงดังสนั่นท่ามกลางเสียงไฮดรอลิกที่บาดหู!

ฟิ้ว——!!! ลมพายุอันน่าหวาดกลัวที่รุนแรงพอจะฉีกกระชากเหล็กกล้า พลันไหลทะลักย้อนกลับเข้าไปข้างในทันที! ภายในห้องโดยสาร ยอดมนุษย์ระดับเอทั้งสามสิบคน กลับทำประหนึ่งมิมีสิ่งใดเกิดขึ้น กระทั่งเปลือกตายังมิขยับแม้เพียงนิด สมรรถภาพทางกายของพวกเขา ก้าวข้ามขีดจำกัดของปุถุชนไปนานแล้ว

ผู้โง่เขลา ยืนตระหง่านอยู่ตรงขอบประตู ชุดตัวตลกที่ดูตลกขบขันนั้นโบกสะบัดพริ้วไหวท่ามกลางลมคลั่ง ทว่าลวดลายสีสันบนใบหน้ากลับนิ่งสนิทไร้การเคลื่อนไหว เขาไม่ได้หันกลับมามอง ทว่าเพียงออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนเกือบเข้าขั้นเย็นชา

"ไปซะ”

“จงทำให้พวกแมลงที่กำลังเฉลิมฉลองอยู่เบื้องล่าง ได้สัมผัสถึง... ของประทานจากเทพเจ้า"