บทที่ 570 พี่คะ หนูกลัวเหลือเกิน!

เด็กสาวที่ปลายสายร้องไห้อย่างแทบขาดใจ เธอสะอื้นจนตัวโยนจนหายใจไม่ทัน เย่ว์เสี่ยวเฟยถือโทรศัพท์ไว้ในมือโดยไม่สามารถเอ่ยคำใดออกมาได้เลย เขาไม่รู้ว่าจะปลอบโยนเด็กสาวที่เพิ่งสูญเสียโลกทั้งใบของเธอไปได้อย่างไร ทำได้เพียงรับฟัง ปล่อยให้คำว่า "คนขี้โกหก" แต่ละคำนั้น ทิ่มแทงเข้าสู่หัวใจของเขาประหนึ่งใบมีด

...

สายโทรศัพท์ที่หก ปลายสายคือหญิงสาวผู้เป็นแม่วัยรุ่น เย่ว์เสี่ยวเฟยเพิ่งเอ่ยได้เพียงประโยคเดียวว่า "ผมเป็นเพื่อนร่วมรบของสามีคุณครับ" ที่ปลายสายก็มีเสียงร้องไห้จ้าของทารกดังแทรกขึ้นมา "แว้... แว้..." แม่วัยรุ่นคนนั้นดูเหมือนกำลังวุ่นวายกับการปลอบลูก "เด็กดีนะลูก ไม่ร้องนะ แม่แม่อยู่นี่แล้ว..."

เมื่อเย่ว์เสี่ยวเฟยแจ้งข่าวร้ายนั้นให้เธอทราบ ปลายสายก็เงียบสนิทลงทันที เสียงร้องของทารกยังคงดังต่อเนื่อง แต่แม่วัยรุ่นคนนั้นกลับไม่สามารถเอ่ยคำใดออกมาได้อีกต่อไป เย่ว์เสี่ยวเฟยจินตนาการได้เลยว่า เธอในยามนี้คงกำลังอุ้มทารกในอ้อมกอดด้วยใบหน้าที่สิ้นหวังถึงเพียงใด โลกของเธอพังทลายลงแล้ว และเด็กน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้เพียงสามเดือนผู้นี้ ก็ยังไม่รู้เลยว่าตนเองได้สูญเสียพ่อไปตลอดกาลแล้ว

...