บทที่ 631 รักคนรวยเกลียดคนจน! คุณชายตระกูลเฉา!

ไม่นานนัก รถไมบัคก็เคลื่อนตัวออกจากทางด่วนสนามบิน เข้าสู่เขตใจกลางเมืองหลวงซึ่งเป็นพื้นที่ที่ที่ดินมีค่าดั่งทอง นอกหน้าต่างรถมีคฤหาสน์หรูสไตล์ต่างๆ แทรกตัวอยู่ท่ามกลางแมกไม้เขียวขจี แต่ละหลังดูราวกับปราสาทหลังเล็กๆ ที่แสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งและสถานะอันไม่ธรรมดาของเจ้าของ

ซูกั๋วหัวในขณะที่ขับรถไป ก็สวมบทบาทเป็นไกด์ทัวร์ด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนไม่ตั้งใจแต่แฝงความโอ้อวดอย่างเต็มที่ "เสี่ยวเฟย ดูคฤหาสน์สไตล์ฝรั่งเศสทางซ้ายนั่นสิ ของท่านประธานกลุ่มบริษัทเหิงไท่ มูลค่าตลาดตั้งห้าร้อยล้าน สองบ้านเราไปเล่นกอล์ฟด้วยกันบ่อยๆ”

“ผ่านทางแยกข้างหน้าไปก็จะเป็นโรงพยาบาลเอกชนที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหลวง ฉันเป็นเพื่อนเล่นไพ่กับท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาล ทุกปีเวลาคุณอาเจียงของเธอไปตรวจร่างกาย ท่านผู้อำนวยการก็จะมาจัดการให้ด้วยตัวเองเลยล่ะ”

“แล้วนั่นดูสิ คลับที่ติดป้ายชื่อ 'หลานถิง' เป็นระบบสมาชิก ค่าสมาชิกปีละแปดแสนแปดหมื่น ถ้าไม่มีสินทรัพย์เกินพันล้าน ก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะก้าวเท้าเข้าไป อาสมัครคนนี้เป็นสมาชิกวีไอพีที่นั่นล่ะ"

ทุกคำที่เขาพูดราวกับเป็นการแปะทองคำลงบนหน้าตัวเองอย่างแนบเนียน น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเหนือกว่านั้นเอ่อล้นออกมาจนแทบจะทะลัก เจียงหลานที่นั่งอยู่เบาะหน้าขมวดคิ้วแน่น พยายามจะเอ่ยปากขัดหลายครั้งแต่ก็ทำได้เพียงกล้ำกลืนเอาไว้