บทที่ 660 ศักดิ์ศรีของชาติเรา ราคาถูกเพียงเท่านี้หรือ?

พูดถึงตรงนี้ สายตาของเขาก็เลื่อนกลับไปตกที่พัคจองซังซึ่งยังคงถูกตบจนมึนงง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบในทันที "สมัยที่ปู่สามของฉันรบอยู่ในสนามรบแดนเหนือ ไม่รู้ว่าตัดหัวคนเกาหลีของพวกแกไปกี่คนแล้ว!”

“หน่วยรบ 'เสือขาว' ที่พวกแกอวดอ้างนักหนา ก็ถูกกองทัพของปู่สามฉันตีจนเกราะแตกพ่ายยับเยิน เกือบจะถูกยุบหน่วยไปแล้วไม่ใช่หรือไง?”

“ทำไม? อยู่สุขสบายมาหลายสิบปีจนลืมความเจ็บปวดในอดีตไปแล้วหรือ? ลืมไปแล้วหรือไงว่าบรรพบุรุษของพวกแก เคยคุกเข่าลงต่อหน้าทหารของประเทศเราแล้วสั่นหางขอชีวิตอย่างไร!"

คำพูดของสวี่อี้หมิงนั้นดุดันและเปี่ยมไปด้วยพลัง! ไม่เพียงแต่ขุดเอาบาดแผลที่เจ็บปวดที่สุดของคนเกาหลีออกมา แต่ยังแสดงความเกรียงไกรของทหารประเทศเราออกมาได้อย่างหมดเปลือก! บรรดาแขกในงานฟังแล้วต่างเลือดสูบฉีดด้วยความฮึกเหิมและภาคภูมิใจ!