บทที่ 671 ได้ยินว่า นายกำลังตามหาฉัน?

วันถัดมา เวลาเก้าโมงครึ่ง ภายนอกสถานทูตเกาหลีประจำเมืองหลวง เต็มไปด้วยผู้คนหนาแน่น นักข่าวจากสำนักสื่อหลายร้อยแห่งจากทั่วทุกมุมโลก ต่างพากันนำกล้องและไมโครโฟนมาปิดล้อมสถานที่แห่งนี้จนแทบไม่มีช่องว่าง แสงแฟลชจำนวนนับไม่ถ้วนส่องสว่างขึ้นไม่หยุดหย่อนราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า บนโลกออนไลน์ หัวข้อสนทนาเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ได้พุ่งทะยานสู่จุดเดือดสูงสุด

ภายใต้การชี้แนะของกองทัพไซเบอร์และทีมประชาสัมพันธ์อันทรงพลังของกลุ่มบริษัทสี่ดาว กระแสสังคมแทบจะเอนเอียงไปทางพัคจองซังเพียงฝ่ายเดียว เย่ว์เสี่ยวเฟยถูกปั้นให้กลายเป็นอันธพาลผู้ไร้เหตุผลและมีนิสัยชอบใช้ความรุนแรง ส่วนบริษัทหัวเซิ่งของซูกั๋วหัว ก็ถูกวาดภาพให้เป็นพ่อค้าไร้จรรยาบรรณที่ทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ ชาวเน็ตที่ไม่รู้ความจริงจำนวนมาก โดยเฉพาะกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมเกาหลีอย่างหนัก ต่างพากันรุมด่าทอและโจมตีเย่ว์เสี่ยวเฟยและตระกูลซูอย่างสาดเสียเทเสีย

"แบนบริษัทหัวเซิ่ง! ให้บริษัทขยะแบบนี้ไสหัวออกไปจากประเทศจีน!”

“ไอ้คนชื่อเย่ว์เสี่ยวเฟย ต้องมาคุกเข่าขอโทษโอปป้าพัคของเรา!”