บทที่ 675 รายงานต่อท่านหัวหน้า! ได้รับคำสั่งจากผู้บัญชาการฉิน ให้มาฟังคำชี้แนะจากท่านครับ!

เสียงตะคอกอย่างบ้าคลั่งของกิมแดฮวานเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดที่ระเบิดก้องไปทั่วห้องโถงที่เงียบสงัด! บรรดาทหารองครักษ์ที่เดิมทีหวาดกลัวจนสติหลุดไปแล้ว เมื่อได้ยินคำสั่งนั้นก็พากันได้สติกลับมา พวกเขาหันไปมองนายพลที่นอนกองอยู่บนพื้นร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด สลับกับชายหนุ่มชาวจีนที่ยืนอยู่อย่างสงบราวกับเทพปีศาจโดยไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย ในแววตาของพวกเขาฉายแววลังเลและความหวาดกลัว

ทว่า คำสั่งทหารนั้นยิ่งใหญ่กว่าภูเขา! หลังจากชะงักไปครู่หนึ่ง พวกเขาก็กัดฟันกรอดแล้วพากันยกปืนไรเฟิลจู่โจมในมือขึ้นเล็ง! "แกร๊ก!" เสียงกลไกอาวุธดังขึ้น ปากกระบอกปืนสีดำมืดกว่าสิบกระบอกพุ่งเป้าไปที่เย่ว์เสี่ยวเฟยในทันที! บรรยากาศในห้องโถงตึงเครียดถึงขีดสุด!

บรรดานักข่าวต่างกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว พากันก้มหัวและวิ่งหาที่กำบังอย่างจ้าละหวั่น พวกเขาไม่เคยนึกฝันเลยว่าเรื่องราวจะบานปลายมาถึงขั้นนี้! ในสถานทูตเนี่ยนะ? จะลงมือยิงชาวจีนเสียชีวิตต่อหน้าธารกำนัล?! หากเรื่องนี้แพร่ออกไป มันจะต้องกลายเป็นชนวนเหตุความขัดแย้งทางการทูตครั้งใหญ่ที่สุดอย่างแน่นอน!

"ยิง! พวกแกมัวรออะไรอยู่! ฆ่ามันให้ตาย!" กิมแดฮวานเห็นลูกน้องยังคงลังเลจึงแผดเสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง เขาถูกความโกรธและความอัปยศครอบงำจนขาดสติไปแล้ว ความคิดเดียวในหัวของเขาตอนนี้ คือต้องฆ่าเย่ว์เสี่ยวเฟยให้ตาย! ขอเพียงเย่ว์เสี่ยวเฟยตาย ความอัปยศที่เขาได้รับในวันนี้ก็จะถูกกลบฝังไปได้! ขอเพียงเย่ว์เสี่ยวเฟยตาย เขาก็มีสารพัดวิธีที่จะโยนความผิดทั้งหมดไปให้ฝ่ายตรงข้าม!

ทหารคนหนึ่งเมื่อถูกเร่งเร้าก็ตัดสินใจได้เด็ดขาด นิ้วของเขาแตะลงบนไกปืน เพียงแค่เหนี่ยวไกเบาๆ วินาทีถัดไปกระสุนก็จะฉีกร่างชายหนุ่มชาวจีนคนนี้ให้เป็นชิ้นๆ! ทว่า ในจังหวะความเป็นความตายนั้นเอง!