บทที่ 683 ศัตรูมาหนึ่งกองพล? หรือว่ามาทั้งกองทัพ?

ความมืดที่จู่ๆ ก็เข้ามาเยือน ทำให้ทำเนียบประธานาธิบดีตกอยู่ในความเงียบงันชั่วพริบตา ถัดจากนั้น ก็คือเสียงกรีดร้องของคิมซูยอนที่กรีดผ่านความเงียบของราตรี!

"อ๊า! เกิดอะไรขึ้น! ไฟดับหรือ?!" ยุนซอกจุนก็ตกใจกับเหตุการณ์กะทันหันนี้เช่นกัน แก้วไวน์แดงในมือร่วงหล่นลงพื้น "เพล้ง" แตกกระจายละเอียด แต่ด้วยความที่เป็นผู้นำสายเหล็กที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก เขาจึงตั้งสติได้ในเวลาอันรวดเร็ว

"อย่าตื่นตระหนก! แค่ไฟดับ! เดี๋ยวไฟสำรองก็มา!" เขาตะโกนปลอบภรรยาที่กำลังสั่นเทาอยู่ในอ้อมกอด พร้อมกับตวาดสั่งการออกไปข้างนอกว่า: "ห้องรักษาความปลอดภัย! รายงานตัวเดี๋ยวนี้! เกิดอะไรขึ้น?!" ทว่า เสียงของเขาที่เคยสั่งการได้ดั่งใจ กลับเงียบสนิทไร้การตอบรับดุจทิ้งหินลงก้นเหว มีเพียงความเงียบงันที่น่าขนลุก ลางสังหรณ์ใจที่ไม่ดีเริ่มแผ่ขยายไปทั่วหัวใจของยุนซอกจุน

ไม่กี่วินาทีต่อมา ไฟสำรองก็ทำงาน แสงไฟฉุกเฉินไม่กี่ดวงที่มุมทางเดินส่องแสงขาวซีดและอ่อนแรง ทำให้ทำเนียบดูไม่ต่างจากดินแดนแห่งภูตผี บรรยากาศพิลึกพิลั่นถึงขีดสุด

ทันใดนั้น! "ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!" ในห้องทำงานประธานาธิบดี เครื่องสื่อสารฉุกเฉินที่เชื่อมต่อกับสายรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุดจู่ๆ ก็ส่งเสียงสัญญาณเตือนภัยที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ! หัวใจของยุนซอกจุนร่วงวูบ! เครื่องสื่อสารนี้จะดังขึ้นก็ต่อเมื่อระบบป้องกันทั้งหมดของทำเนียบถูกโจมตีอย่างหนักและแนวป้องกันถูกตีแตกพ่ายทั้งหมดเท่านั้น! เขารีบพุ่งเข้าไปคว้าเครื่องสื่อสารนั้นแล้วแผดเสียงตะโกนใส่: "ฉันยุนซอกจุน! เกิดอะไรขึ้นกันแน่?! ตอบฉันมา!"