บทที่ 693 เขาเรียกกว่าคุณปู่สวี่งั้นเหรอล่ะ?!

เสียงนั้นไม่ดังนัก แต่กลับดุจสายฟ้าฟาดที่ดังสนั่นก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคน!

ในชั่วพริบตา ทั่วทั้งลานน้ำชาเปิดโล่งตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า

บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งในวินาทีนั้น