บทที่ 112 พลัดพรากคู่รัก

รถจอดหน้าบ้านโอวหยาง ภรรยาของโอวหยางได้ยินเสียงจึงออกมาเปิดประตู เมื่อเห็นผมก็ดูประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด: "เถ้าแก่จาง? ทำไมคุณถึงมาส่งจิ้งจิ้งกลับมาล่ะคะ?"

ผมยิ้มเล็กน้อย: "บริษัทที่จิ้งจิ้งไปสัมภาษณ์บังเอิญเป็นของผมครับ ตอนนี้เธอเริ่มทำงานแล้ว ผมเลยถือโอกาสมาส่งเธอ"

ภรรยาของโอวหยางพยักหน้า: "ขอบคุณท่านจางมากค่ะ" ทันใดนั้นเธอก็บอกกับลูกสาวว่า "จิ้งจิ้ง เข้าไปในบ้านก่อนลูก"

รอจนโอวหยางจิ้งเดินเข้าไปในบริเวณบ้าน ภรรยาของโอวหยางก็จ้องมองมาที่ผม: "จางเฉิน ตอนนี้คุณเป็นเถ้าแก่ใหญ่แล้ว และคุณก็มีแฟนแล้ว" เธอพูดเสียงเบา "แม้ว่าครอบครัวเราจะตกต่ำ แต่จิ้งจิ้งไม่ใช่คนที่ยอมขายศักดิ์ศรีเพื่อเงิน หวังว่าต่อไปคุณจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับจิ้งจิ้งอีก"

ผมยังคงรอยยิ้ม: "คุณนายโอวหยาง คุณคิดมากไปแล้วครับ" ผมเปิดประตูรถ "ผมแค่มาส่งเธอในฐานะเพื่อน"