ตอนที่ 128
บทที่ 127
minibunny · 6,167 ตัวอักษร
สองชั่วโมงต่อมา ผมเคาะประตูห้องของหลิวซานหู่
ประตูเปิดออก หลิวซานหู่ยืนอยู่ที่ประตู และชุยซิ่วจีอยู่ข้างหลังเขา ดวงตาของเธอแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งร้องไห้มา
"ถามชัดเจนแล้วใช่ไหม?" ผมถามเสียงเบา
หลิวซานหูพยักหน้า: "ถามทุกอย่างที่ควรจะถามแล้ว"
ผมเหลือบมองชุยซิ่วจี: "เธอจะไม่แพร่งพรายความลับออกไปใช่ไหม?"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น