บทที่ 159 คืนวันส่งท้ายปีเก่า

คืนวันส่งท้ายปีเก่าปี 2002 ร้านอาหารของสโมสรซิงเหอวานสว่างไสว ปกติสโมสรจะคึกคัก แต่คืนนี้กลับเงียบสงบเป็นพิเศษ ช่างนวดส่วนใหญ่กลับบ้านไปฉลองปีใหม่ เหลือเพียงพนักงานที่อยู่เวรสามสิบกว่าคน

ผมสั่งให้เชฟเตรียมอาหารมื้อค่ำที่หรูหรา ทั้งกุ้งมังกร หอยเป๋าฮื้อ ห่านย่าง เต็มโต๊ะยาว ฟางผิงถือกล่องกระดาษใส่ซองอั่งเปาเดินเข้ามา

“นี่เป็นสิ่งที่ผู้จัดการจางกำชับเป็นพิเศษ” เธอยิ้มพร้อมเริ่มแจกจ่าย “มีแต่คนที่อยู่ฉลองปีใหม่ที่นี่เท่านั้นถึงจะได้อั่งเปาใหญ่ขนาดนี้” อั่งเปาทุกซองบรรจุเงินใหม่เอี่ยมหนึ่งพันหยวน ส่องประกายสีชมพูภายใต้แสงไฟ

พนักงานส่งเสียงโห่ร้องยินดี บางคนอดใจไม่ไหวรีบแกะอั่งเปา กลิ่นหมึกพิมพ์ของธนบัตรใหม่ผสมกับกลิ่นอาหารลอยฟุ้งไปทั่วร้าน ผมกับฟางผิงแจกอั่งเปาจนครบทุกคน แล้วยกแก้วขึ้น: “คืนนี้เหล้ากับอาหารมีพอแน่นอน ไม่เมาไม่เลิก!”

ผมกับฟางผิงปลีกตัวจากพนักงานในโถงใหญ่กลับมาที่ห้องวีไอพีของร้านอาหาร “มาเร็ว!” แม่ของผมกวักมือทันทีที่เห็นเรา “รอแค่พวกเธอสองคนนี่แหละ”