บทที่ 209 มังกรยาวมาแล้ว!

หลายวันต่อมา บาดแผลตามร่างกายของผมก็เริ่มฟื้นตัวจนเกือบเป็นปกติ วันนี้ผมพาหลิวซานหูไปที่ร้านของพี่สาวคนโต พอเดินเข้าประตูไปก็ถามทันที "พี่ พี่เขยล่ะ?"

พี่สาวกำลังจัดของอยู่ "เฝ้าดูการตกแต่งร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่อยู่น่ะ เดี๋ยวพี่โทรตามให้เขากลับมา"

หลังจากพี่สาวโทรหาพี่เขย ไม่ถึงสิบนาทีเขาก็รีบวิ่งหน้าตั้งมาถึง ผมถามพี่เขยว่า "ร้านเน็ตจะเปิดได้เมื่อไหร่ครับ?"

พี่เขยปาดเหงื่อ "ก่อนวันชาติ (1 ตุลาคม) เปิดได้แน่นอนครับ"

ผมพยักหน้า "พี่เขยครับ พอร้านเน็ตเปิดแล้ว พี่กับพี่สาวก็ปิดร้านโชห่วยนี่ซะเถอะ ยุ่งกันทั้งเดือนแต่กำไรก็นิดเดียว หลังจากนี้โฟกัสแค่การบริหารร้านเน็ตก็พอ"