บทที่ 243 แฮปปี้โฟนบาร์

เช้าวันรุ่งขึ้น ในขณะที่ผมกำลังโอบกอดโอวหยางจิ้งนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง จู่ ๆ ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก หลิงเฟยถืออุปกรณ์ทำความสะอาดเดินดุ่ม ๆ เข้ามา

พอเห็นพวกเรานอนอยู่บนเตียง เธอก็ตื่นตกใจจนหลุดอุทานเสียงหลง โอวหยางจิ้งอายจนรีบมุดหัวหนีเข้าไปในผ้าห่มทันที ส่วนผมลุกขึ้นนั่งพลาดย่นคิ้วถาม "ใครใช้ให้เธอเข้ามา?"

หลิงเฟยรีบก้มหน้าลงด้วยความลนลาน "ขอโทษค่ะคุณจาง พอดีฉันคิดว่าจะเข้ามาทำความสะอาด นึกไม่ถึงว่าคุณจะอยู่ข้างใน..."

ผมบอกหลิงเฟย "เธอออกไปก่อนไป"

หลิงเฟยรีบถอยออกจากห้องอย่างลนลานแล้วช่วยดึงประตูปิดลงเบา ๆ เมื่อความง่วงหายไปจนหมดสิ้น ผมจึงลุกขึ้นเริ่มแต่งตัว พลางหันไปถามโอวหยางจิ้ง "จิ้งจิ้ง จะนอนต่ออีกหน่อยไหม?"